1e werkdag

Vandaag had ik mijn 1e werkdag. Om op tijd te zijn was ik vroeg weggegaan: ik ging met de bus van 6.51 mee. Dit resulteerde tot het geval dat ik een uur te vroeg was, dus nu weet ik dat 7.21 ook kan. Haha. Gelukkig kon ik op de terugweg met twee jongens uit mijn huis mee, die er ook werken. Ik kon Eric gister niet vinden om te vragen of ik mee kon in zijn auto, maar dat had dus wel rustig gekund. Naja weten we dat weer voor de volgende keer.
Ik ging er vanuit dat Ravi, de housekeeping manager, er nu ook zou zijn. Dit was helaas niet het geval. Dus nu was het allemaal niet goed geregeld of in ieder geval zo kwam het over. Ik moest met Rupi mee, maar zij had alleen daycleanings. Dit houdt in dat je alleen globaal opruimt, de bedden opmaakt, afval leegt en handdoeken vervangt. Dus ik weet nu heel goed hoe dat moet, maar nog niet hoe alles schoongemaakt moet worden! Tijdens de lunch kom je er pas echt achter dat er eigenlijk alleen maar Indische mensen werken in de housekeeping bij het hotel. Ze praten dan ook geen engels, sommigen kunnen niet eens engels. Dus het is heel vervelend als je bijvoorbeeld iemand tegenkomt want dan gaan ze in het Indisch praten (of hoe het taaltje dan ook heet) en voel je je echt een buitenstaander. Sven, een Duitse jongen uit mijn huis die er ook werkt, zei precies hetzelfde. Hij vertelde zelfs dat een Koreaanse jongen die voor het hotel werkt had gezegd dat degenen die de kamers controleren strenger zijn op de niet-indische mensen omdat het zo'n enorme in-crowd is. Nou vind ik dat een beetje te, maar het is wel vervelend zo. Officieel mogen ze namelijk niet eens een andere taal spreken dan Engels tijdens het werk. Dat staat in het contract die ik heb moeten tekenen... Naja.
Na de lunch deden we nog een aantal kamers die 's morgens geen schoonmaak wilden en daarna moest ik Debby helpen. Zij is een hele kleine, dunne, wat oudere vrouw maar wel Canadees geloof ik. Ze praat in ieder geval Engels en heeft een Westers uiterlijk. Ik moest helpen bij een checkout-room, oftewel een kamer die helemaal schoon moest nadat mensen hadden uitgecheckt. Het nadeel is dat ik de schoonmaakdingen dus nog niet gedaan had en Debby nogal een geval apart is. Ze gaat als een razende te werk en ik voelde me enorm schuldig dat ik het allemaal nog niet wist. Toen had ik ook nog eens de badkamer met het verkeerde middel schoongemaakt dus kwamen we in tijdnood. Het was echt stressen op het einde en ik me maar afvragen waarom. Blijkbaar zijn ze hier heel echt met tijd bezig: half 5 is half 5 en geen minuut later. Ik snap dat wel een beetje maar niet in die mate.
Toen ik samen met Debby en buiten adem weer bij de personeelsruimte was, lagen Sven en Eric, de twee jongens uit mijn huis, echt helemaal dubbel omdat ik met Debby moest werken. Blijkbaar heeft zij de reputatie als een idioot te werk te gaan. En dat terwijl dit ook nog maar hun derde dag was!
Maandag en dinsdag moet ik ook werken, daarna is het weer even afwachten. Ben benieuwd.
De autorit naar huis was fijn. Ook omdat je zo de anderen een beetje beter leert kennen. Ik ben niet zo'n uitgaanstype dus dat is niet mijn ding om mensen te leren kennen maar zo wel.

Toen ik thuiskwam werd ik weer herinnert aan 'de ramp': vanmorgen toen ik heel vroeg opstond, bleek dat de plastic zak van mijn nieuw gekochte skibroek helemaal was gesmolten! En ik had nu allemaal zilverkleurige plastic aan en in de stof van mijn broek. Het grootste gedeelte kon ik er gewoon aftrekken maar de rest...? Ik heb het nu redelijk weggekregen door heel voorzichtig met een scheermesje eroverheen te gaan. Het zit er in principe nog wel in maar je ziet het in ieder geval niet meer! Poe ik ben echt heel erg blij dat het zo uitpakte!