Dinsdag en woensdag zijn Katharina en ik naar Vancouver gegaan op zoek naar werk. Kath kon via haar werk kosteloos een kamer in het hotel in Vancouver boeken, dus konden we ruim de tijd nemen en heerlijk slapen.
Om 8.15 uur namen we de Greyhound bus vanuit Whistler Village naar Vancouver. De rit duurt 2,5 uur dus tegen 11 uur waren we goed en wel in Vancouver. Meteen maar op zoek naar het hotel om daar onze spullen achter te laten, want om nou de hele dag met alle baggage rond te lopen zagen we niet zo zitten. Het viel nog niet mee om het hotel te vinden, allereerst omdat de kaart het anders aangeeft, ten tweede omdat we geen adres konden vinden op de website, en ten derde omdat later bleek dat het onderdeel was van een ander hotel. Maar toen we het gevonden hadden bleek dat onze kamer al schoon en ready was, dus konden we meteen onze spullen daar neerzetten. We zaten helemaal bovenin: 30ste verdieping. En ik moet zeggen, dat is wel echt heel hoog. Er waren gebouwen nog hoger dan de onze, maar niet veel. Er stond een telescoop in de kamer zodat we alles goed konden zien. Je kan dan in appartementen van mensen ver weg kijken, precies zien wat ze doen. ...
De kamer had helaas maar 1 bed en dus moesten we knus samen liggen. Alvast een voorproefje van wanneer ik met Sandra en Leonie op pad ga! Haha
En toen gingen we op pad. Ik had niet echt een plan gemaakt, in tegenstelling tot Kath die precies wist naar welke hotels en restaurants ze wilde. Dus zij deed haar ding, en ik ging in New Westminster op zoek naar het winkelcentrum en gaf daar wat cv's weg. Het ging niet heel makkelijk, niet veel winkels zijn op zoek. Maar goed, je weet het nooit.
Toen we 's avonds met Kyla hadden afgesproken, van haar huren we het appartement. We zouden het contract tekenen en de borg betalen. Zo gezegd, zo gedaan. Ze heeft ons nog van alles uitgelegd hoe dingen werken enzo. Toen ik zei dat we een tv hadden gevonden en vroeg of ze het erg vond of papa en mama die binnenkort langs zouden brengen, vond ze dat ok. Maar, zei ze, ik heb geen kabel. Oh... wij dachten van wel dus nu moeten we eerst uitzoeken hoe goedkoop het is om kabel te krijgen, en dan overwegen of we dat er voor over hebben. Wat stom he!
Op de valreep gaf ze nog wat tips over mogelijk werk: bij een college in de buurt zoeken ze veel tijdelijke administratieve krachten. Jeej! Dat klinkt goed, voor mij dan. Dus daar moet ik binnenkort even naar kijken en op solliciteren.
Lekker gegeten en toen nog wat tv kijken op de hotelkamer.
En de volgende morgen begon het weer opnieuw. Dit maal ben ik in downtown gebleven, omdat ik in de krant had gelezen dat de YWCA een jobfair had, waar ik graag heen wilde. Dus om 2 uur spraken we af en gingen we op weg naar de YWCA. Daar aangekomen stond er toch een rij! Niet normaal meer joh! Dat was nogal demotiverend, al die mensen in pak en met keurige CV's in mapjes. Dus hebben we dat toch maar overgeslagen. Ik ging verder: winkels en hotels in, Kath ook.
Tegen 5 uur spraken we af, om onze baggage weer op te halen, wat te eten, en om de bus terug te nemen!
Toen we tegen half 11 weer thuis waren, werden we gewaarschuwd: het kan weleens luidruchtig worden want iedereen is naar de European Apres-ski geweest... Oke, dankjewel. En ja, luide muziek en luide mensen in het huis. Zucht, nog 2 weken is dit mijn home sweet home.
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
donderdag 15 april 2010
zondag 24 januari 2010
Nieuwe jas!
Gisteren had ik een plan, de wekker had ik om half 10 gezet om uit te kunnen slapen, maar toch op tijd op te staan. Maar aangezien mijn telefoon zelf denkt, en alleen de weekdagen selecteert als wekdagen, deed mijn wekker niet en werd ik pas tegen 11 uur wakker. Ja, heel handig zo'n slimme telefoon. Maar goed, aangekleed en met fotocamera via een nieuw pad naar de brievenbus.
Vervolgens naar de bieb mijn reservering ophalen en jassen kijken. Met het resultaat dat ik vandaag eentje gekocht heb, maar dat komt zo. Toen was mijn productieve dag voorbij en kon ik naar huis. Daar aangekomen hoorde ik dat ik vandaag moest werken.
Aan de ene kant vind ik dat wel fijn, want: geld, maar aan de andere kant denk ik dan 'o nee', want: werk.
Maar goed, het werken viel reuze mee vandaag. Ik had een dag met ups en downs. Het opstaan ging niet zo geweldig maar ik kreeg wel een lift van Andrew naar het centrum. Het begin van mijn werkdag was weer een zoektocht naar de juiste spullen, ik had welgeteld 1 fles schoonmaakmiddel op mijn kar, in plaats van 6. En het zijn allemaal verschillende soorten hè. Maar toen ik dan op weg ging, bleek dat twee van mijn checkouts, vacant clean waren: schoon en leeg dus. Dus had ik er nog 2 over en kon ik rustig aan doen. De kamers waren redelijk schoon wat fijn is maar dat betekende ook dat er geen geld of eten achter was gebleven. Toen een extra kamer: een daily clean. Dit is gewoon een dagschoonmaak, wat in principe enkel inhoud de bedden opmaken, handdoeken verwisselen en afval wegbrengen. Deze kamer was vol met zo'n 10 mensen en een van de bedden was een zooitje. Dus ik wil dat bed opmaken door alles af te halen en er opnieuw op te doen, komt een van de mannen naar mij toe: ‘the room is upside down, sorry. Here is your payment’ En ik krijg mijn eerste officiële fooi: $5! Dus toen was ik natuurlijk heel erg blij, helemaal aangezien het eigenlijk niet zoveel voorstelde! Maar goed, door naar een andere checkout waar ik iemand moet helpen, een Koreaanse jongen die vandaag voor het eerst alleen werkt. Het is een kamer met 3 slaapkamers en 2 badkamers: een grote kamer dus. En het was al kwart voor 5. Dus tegen kwart over 5 bel ik naar beneden om te vragen of er ook hulp komt: niks. Om 6 uur waren we eindelijk klaar want die jongen maakt goed schoon maar hij neemt er ook zijn tijd voor. Als ik de badkuip droog maak, kost mij dat hooguit 30 seconden. Hij is daar 2 minuten mee bezig. Dus tja, dan schiet dat niet zo op hè. Dus ik had het helemaal gehad: een uur overwerken op een kamer die niet eens de mijne is! Maar ja, dat was dan wel $23,50 erbij: katjing!
Toen door naar de winkel waar ik een jas achteruit had laten hangen. Dat is hier heel normaal dus doe ik daar vrolijk aan mee. Ik was bang dat ik veel te laat zou zijn en hij al weer tussen de gewone jassen zou hangen, maar gelukkig niet. Ik heb hem nog een keer aangepast, en nog een keer, en toen… heb ik hem gekocht! Haha. Het is een herenmodel, waardoor hij lekker lang is. En hij heeft overal leuke vakjes en gadgets. Ik ben benieuwd hoe hij snowboard. Ik zal morgen een foto van mezelf in de jas maken.
Dat waren mijn belevenissen zo’n beetje. Volgende week ben ik de hele week on call, dus dat betekent waarschijnlijk een week vrij, misschien afgezien van de zondag. En het is weer begonnen met sneeuwen waardoor het volgens de voorspellingen dinsdag geweldig is om de berg op te gaan. Wie weet ga ik dan, ik ga in ieder geval heel binnenkort want door mijn nieuwe jas heb ik er helemaal weer zin in!
Fijne week allemaal!
Groetjes Berniek
Vervolgens naar de bieb mijn reservering ophalen en jassen kijken. Met het resultaat dat ik vandaag eentje gekocht heb, maar dat komt zo. Toen was mijn productieve dag voorbij en kon ik naar huis. Daar aangekomen hoorde ik dat ik vandaag moest werken.
Aan de ene kant vind ik dat wel fijn, want: geld, maar aan de andere kant denk ik dan 'o nee', want: werk.
Maar goed, het werken viel reuze mee vandaag. Ik had een dag met ups en downs. Het opstaan ging niet zo geweldig maar ik kreeg wel een lift van Andrew naar het centrum. Het begin van mijn werkdag was weer een zoektocht naar de juiste spullen, ik had welgeteld 1 fles schoonmaakmiddel op mijn kar, in plaats van 6. En het zijn allemaal verschillende soorten hè. Maar toen ik dan op weg ging, bleek dat twee van mijn checkouts, vacant clean waren: schoon en leeg dus. Dus had ik er nog 2 over en kon ik rustig aan doen. De kamers waren redelijk schoon wat fijn is maar dat betekende ook dat er geen geld of eten achter was gebleven. Toen een extra kamer: een daily clean. Dit is gewoon een dagschoonmaak, wat in principe enkel inhoud de bedden opmaken, handdoeken verwisselen en afval wegbrengen. Deze kamer was vol met zo'n 10 mensen en een van de bedden was een zooitje. Dus ik wil dat bed opmaken door alles af te halen en er opnieuw op te doen, komt een van de mannen naar mij toe: ‘the room is upside down, sorry. Here is your payment’ En ik krijg mijn eerste officiële fooi: $5! Dus toen was ik natuurlijk heel erg blij, helemaal aangezien het eigenlijk niet zoveel voorstelde! Maar goed, door naar een andere checkout waar ik iemand moet helpen, een Koreaanse jongen die vandaag voor het eerst alleen werkt. Het is een kamer met 3 slaapkamers en 2 badkamers: een grote kamer dus. En het was al kwart voor 5. Dus tegen kwart over 5 bel ik naar beneden om te vragen of er ook hulp komt: niks. Om 6 uur waren we eindelijk klaar want die jongen maakt goed schoon maar hij neemt er ook zijn tijd voor. Als ik de badkuip droog maak, kost mij dat hooguit 30 seconden. Hij is daar 2 minuten mee bezig. Dus tja, dan schiet dat niet zo op hè. Dus ik had het helemaal gehad: een uur overwerken op een kamer die niet eens de mijne is! Maar ja, dat was dan wel $23,50 erbij: katjing!
Toen door naar de winkel waar ik een jas achteruit had laten hangen. Dat is hier heel normaal dus doe ik daar vrolijk aan mee. Ik was bang dat ik veel te laat zou zijn en hij al weer tussen de gewone jassen zou hangen, maar gelukkig niet. Ik heb hem nog een keer aangepast, en nog een keer, en toen… heb ik hem gekocht! Haha. Het is een herenmodel, waardoor hij lekker lang is. En hij heeft overal leuke vakjes en gadgets. Ik ben benieuwd hoe hij snowboard. Ik zal morgen een foto van mezelf in de jas maken.
Dat waren mijn belevenissen zo’n beetje. Volgende week ben ik de hele week on call, dus dat betekent waarschijnlijk een week vrij, misschien afgezien van de zondag. En het is weer begonnen met sneeuwen waardoor het volgens de voorspellingen dinsdag geweldig is om de berg op te gaan. Wie weet ga ik dan, ik ga in ieder geval heel binnenkort want door mijn nieuwe jas heb ik er helemaal weer zin in!
Fijne week allemaal!
Groetjes Berniek
maandag 18 januari 2010
Het gaat goed hoor!
Daar ben ik dan weer. En het gaat nog steeds heel goed met me!
Ik kreeg mailtjes dat ze mijn blauwe plekken-foto niet zo leuk vonden. Nou, dat begrijp ik. Ik voel mezelf nou ook niet de mooiste momenteel. ;) Maar het lijkt pijnlijker en zieliger dan het voelt. Het valt namelijk heel erg mee.
Gisteren en vandaag heb ik gewerkt. En jahoor, dan eindelijk: alleen! Gisteren was het niet zo geslaagd. Ik heb eerst drie kwartier rondgerend op zoek naar alles: de schoonmaakmiddelen van mijn kar waren weg, er waren zo goed als geen handdoeken en het uit elkaar houden van de verschillende maten lakens gaat ook nog niet zo goed. Toen had ik ook nog een dagje met 'van alles wat': daily clean, stay over en check out. En dan vraagt er ook nog iemand of ik een twinbed op wil maken als een kingbed. Pfff tja ik wil heel veel maar hoe? En waar haal ik het allemaal? Ik ben ook nog niet zo snel enzo. Maar ik heb het overleefd en vandaag ging het stukken beter. Ik was zelfs eerder klaar dan hoorde en heb 2 extra kamers erbij gedaan. Dan vind ik het toch wel heel knap van mezelf!
De rest van de week ben ik vrij of on call: dan kunnen ze dus bellen dat ik toch moet komen. Vandaag stond ik ook on call maar zeiden ze gisteren na afloop van de dag dat ik vandaag toch moest. Aan de ene kant is het wel lekker: vrije tijd! Maar tja zo komt er natuurlijk ook geen geld binnen! En dat is wat minder. Hopen dat we straks meer diensten mogen draaien.
Ik ben gisteren even in wat winkels wezen kijken naar een nieuwe jas. Ik vind het eigenlijk zonde van mijn geld maar goed als ik elke keer kletsnat ben na een dagje de berg op is dat natuurlijk ook niks. Dus ik heb me gisteren even georienteerd. En ik heb al een mooie gezien. Maar goed, ik zal er eerst goed over nadenken enzo.
Nou, dat is zo ongeveer mijn leven nu. Wat ik morgen ga doen? Geen idee, eerst maar eens lekker uitslapen.
Ik kreeg mailtjes dat ze mijn blauwe plekken-foto niet zo leuk vonden. Nou, dat begrijp ik. Ik voel mezelf nou ook niet de mooiste momenteel. ;) Maar het lijkt pijnlijker en zieliger dan het voelt. Het valt namelijk heel erg mee.
Gisteren en vandaag heb ik gewerkt. En jahoor, dan eindelijk: alleen! Gisteren was het niet zo geslaagd. Ik heb eerst drie kwartier rondgerend op zoek naar alles: de schoonmaakmiddelen van mijn kar waren weg, er waren zo goed als geen handdoeken en het uit elkaar houden van de verschillende maten lakens gaat ook nog niet zo goed. Toen had ik ook nog een dagje met 'van alles wat': daily clean, stay over en check out. En dan vraagt er ook nog iemand of ik een twinbed op wil maken als een kingbed. Pfff tja ik wil heel veel maar hoe? En waar haal ik het allemaal? Ik ben ook nog niet zo snel enzo. Maar ik heb het overleefd en vandaag ging het stukken beter. Ik was zelfs eerder klaar dan hoorde en heb 2 extra kamers erbij gedaan. Dan vind ik het toch wel heel knap van mezelf!
De rest van de week ben ik vrij of on call: dan kunnen ze dus bellen dat ik toch moet komen. Vandaag stond ik ook on call maar zeiden ze gisteren na afloop van de dag dat ik vandaag toch moest. Aan de ene kant is het wel lekker: vrije tijd! Maar tja zo komt er natuurlijk ook geen geld binnen! En dat is wat minder. Hopen dat we straks meer diensten mogen draaien.
Ik ben gisteren even in wat winkels wezen kijken naar een nieuwe jas. Ik vind het eigenlijk zonde van mijn geld maar goed als ik elke keer kletsnat ben na een dagje de berg op is dat natuurlijk ook niks. Dus ik heb me gisteren even georienteerd. En ik heb al een mooie gezien. Maar goed, ik zal er eerst goed over nadenken enzo.
Nou, dat is zo ongeveer mijn leven nu. Wat ik morgen ga doen? Geen idee, eerst maar eens lekker uitslapen.
dinsdag 5 januari 2010
Eindelijk vrij!
Vrij! Ik heb 5 dagen achter elkaar gewerkt, ik ben doodop en superblij dat ik morgen vrij ben. Gister lag ik al om 9 uur in bed, en vanmorgen was ik dan ook redelijk fris. Maar ik ga me toch heerlijk uitslapen morgen! Oooohh.
Mijn voeten doen al minder zeer dan in het begin. Of nee: ik begin al steeds meer aan de pijn te wennen. Sowieso gaan de dagen steeds sneller en kijk ik steeds minder op tegen een dag werken. Maar ik ben wel heel blij met vrije dagen! Haha
Vrijdag krijgen we betaald: ik ben benieuwd hoeveel ik krijg!
Vandaag ben ik trouwens officieel training-af. Vanaf zaterdag mag ik alleen aan de slag: spannend!! Ik was het echt wel zat, hoewel ik de laatste twee dagen met Maureen werkte en dat was wel leuk. Maar ik snap gewoon niet waarom ik nog steeds in training was?! Nouja, dat ben ik dus nu ook niet meer. Ik vroeg nog of ik een mooie diploma ofzo kreeg, maar helaas. Ik moet het zonder doen.
Ik vroeg dit omdat ik wel een certificaat heb gekregen voor de WHMIS-training waar ik al eens over vertelde. Ik heb deze blijkbaar met succes gevolgd. Nou, wat wil je nog meer? Idioot toch, dat je voor aanwezigheid (want dat was het in principe alleen maar) een certificaat krijgt. Maar goed, ik weet nu dus alles over het gebruik van chemicalien.
Eigenlijk heb ik vandaag niet veel te vertellen, dat krijg je als je 5 dagen achter elkaar moet werken en verder niks doet. Morgen hopelijk meer!
Mijn voeten doen al minder zeer dan in het begin. Of nee: ik begin al steeds meer aan de pijn te wennen. Sowieso gaan de dagen steeds sneller en kijk ik steeds minder op tegen een dag werken. Maar ik ben wel heel blij met vrije dagen! Haha
Vrijdag krijgen we betaald: ik ben benieuwd hoeveel ik krijg!
Vandaag ben ik trouwens officieel training-af. Vanaf zaterdag mag ik alleen aan de slag: spannend!! Ik was het echt wel zat, hoewel ik de laatste twee dagen met Maureen werkte en dat was wel leuk. Maar ik snap gewoon niet waarom ik nog steeds in training was?! Nouja, dat ben ik dus nu ook niet meer. Ik vroeg nog of ik een mooie diploma ofzo kreeg, maar helaas. Ik moet het zonder doen.
Ik vroeg dit omdat ik wel een certificaat heb gekregen voor de WHMIS-training waar ik al eens over vertelde. Ik heb deze blijkbaar met succes gevolgd. Nou, wat wil je nog meer? Idioot toch, dat je voor aanwezigheid (want dat was het in principe alleen maar) een certificaat krijgt. Maar goed, ik weet nu dus alles over het gebruik van chemicalien.
Eigenlijk heb ik vandaag niet veel te vertellen, dat krijg je als je 5 dagen achter elkaar moet werken en verder niks doet. Morgen hopelijk meer!
dinsdag 22 december 2009
De kerstboom staat
Zondag hebben Eric en ik een kerstboom gekocht. We wilden hem eerst zelf kappen, want dat kan hier op bepaalde plekken gratis als je onder de elektriciteitslijnen blijft ofzo. Maar omdat het zo hard sneeuwde hebben we daar toch maar vanaf gezien en hebben we er eentje op gehaald bij Marketplace. $45 inclusief taks. Het was de kleinste, of in ieder geval de laagste prijsklasse. Maar goed, nu is het kerstgevoel wel veel meer aanwezig.
Toen we thuis kwamen had iedereen zoiets van 'Jaa! Goed hoor!' en Ellen wilde meteen helpen met versieren. Ondertussen kwam iedereen thuis en werd meteen heel vrolijk door het feit dat we een kerstboom hebben.
Gisteren, vandaag en morgen moet ik werken. Mijn voeten doen nu ontzettend pijn van al het staan en lopen, wat ik natuurlijk niet gewend ben. Maar aan het einde van elke dag zeg ik weer tegen mezelf 'dat is weer $100' en dat maakt dan veel goed.
Gisteren had ik ook mijn eerste officiele fooi: in een ontzettend rommelige kamer stond $5 op de tafel. Het was denk ik een huwelijksreis of in ieder geval iets romantisch want overal stonden kaarsjes en lagen rozenblaadjes. Gelukkig was het een 1-bedroom en heb je die dan zo klaar. Vandaag kreeg ik 1 Amerikaanse dollar als fooi. Dat kun je hier, naar het blijkt, gewoon gebruiken om mee te betalen, hoewel ze het dan zien als 1 Canadese dollar. Ik houd het nog even, wie weet wat ik allemaal nog ga doen!
De volgende foto is om jullie thuisblijvers even jaloers te maken. Ze hebben hier namelijk ook Reeses repen. Echt superlekker, ik vind het lekkerder dan de originele Reeses. Tot nu toe heb ik het alleen bij de supermarkt in Creekside ontdekt, dus heb ik vandaag even boodschappen gedaan daar. ;)
Toen we thuis kwamen had iedereen zoiets van 'Jaa! Goed hoor!' en Ellen wilde meteen helpen met versieren. Ondertussen kwam iedereen thuis en werd meteen heel vrolijk door het feit dat we een kerstboom hebben.
Gisteren, vandaag en morgen moet ik werken. Mijn voeten doen nu ontzettend pijn van al het staan en lopen, wat ik natuurlijk niet gewend ben. Maar aan het einde van elke dag zeg ik weer tegen mezelf 'dat is weer $100' en dat maakt dan veel goed.
Gisteren had ik ook mijn eerste officiele fooi: in een ontzettend rommelige kamer stond $5 op de tafel. Het was denk ik een huwelijksreis of in ieder geval iets romantisch want overal stonden kaarsjes en lagen rozenblaadjes. Gelukkig was het een 1-bedroom en heb je die dan zo klaar. Vandaag kreeg ik 1 Amerikaanse dollar als fooi. Dat kun je hier, naar het blijkt, gewoon gebruiken om mee te betalen, hoewel ze het dan zien als 1 Canadese dollar. Ik houd het nog even, wie weet wat ik allemaal nog ga doen!
De volgende foto is om jullie thuisblijvers even jaloers te maken. Ze hebben hier namelijk ook Reeses repen. Echt superlekker, ik vind het lekkerder dan de originele Reeses. Tot nu toe heb ik het alleen bij de supermarkt in Creekside ontdekt, dus heb ik vandaag even boodschappen gedaan daar. ;)
maandag 14 december 2009
WHMIS-cursus op het werk
Vandaag moest ik weer werken. Ik kan geregeld dat ik met Eric mee kon ik de auto, maar 's morgens bleek dat er eigenlijk maar plaats was voor 4 passagiers, terwijl er 5 mensen mee wilden. Aangezien iedereen al te laat was voor de bus, hebben we Chris als tweede laag meegenomen: die mocht op schoot bij Katharina. Het paste dus eigen net niet, maar gelukkig kwamen we geen politie tegen en kwamen we allemaal op tijd en ongedeerd aan.
Op het werk aangekomen werden we verzocht naar de kantine te gaan, want daar was een WHMIS-cursus. Ik verstond Wimmes, en zo spreek je de afkorting ook uit, dus ik ging uit van een 'vrouwen-cursus'. Het bleek een door de overheid jaarlijks terugkomend en verplichte cursus te zijn over hoe je met chemicalien (de schoonmaakmiddelen in dit geval) om moet gaan. Wat waar voor is, hoe je het moet gebruiken, hoe je het label kan lezen, wat je moet doen als er iets mis gaat, etc. Best interessant om eerlijk te zijn en het duurde een uur dus hoefde ik een uur korter te werken.
Het werk was ook oke, het was best rustig: we hadden we twee checkout rooms, hoewel wel twee grote, en een kamer waarbij we de fouten van de vorige schoonmaker moesten herstellen. Dus alle tijd en bovendien heb ik een pot pizzasaus mee naar huis kunnen nemen. De anderen vinden zo ongeveer dagelijks iets in een checkout room die ze moeten schoonmaken. En nu ben ik het eindelijk, ookal is het iets wat ik niet zo 123 ga gebruiken. Er lag ook nog 50 cent fooi, die ik mocht hebben want dat vond mijn medeschoonmaker niet de moeite waard. Het is inderdaad ook wel heel weinig, maar goed, ik ben nu wel weer 50 cent rijker. Maar aangezien ik na het werk nog boodschappen moest doen is 50 cent alweer uitgegeven. Haha.
We gaan trouwens ook kerst vieren hier. We hebben lootjes getrokken voor Secret Santa maar ik schrijf op dit blog niet wie ik heb, want er kijken misschien wel mensen van het huis op. En dat zou niet leuk zijn natuurlijk. Ik heb in ieder geval wel een leuk iemand! Op kerstavond houden we een kerstdiner. Iedereen moet wat maken zodat we dan samen een echt diner hebben. Ik weet nog niet wat ik ga maken, wel dat het een vegetarisch hoofdgerecht wordt want anders krijg ik misschien wel helemaal niks te eten (afgezien van de toetjes). Sofia is ook vegetarisch dus die is vast blij met me!
Nou, dan ga ik nu op het grote WWW op zoek naar een lekker en niet te moeilijk recept! Groetjes!
Op het werk aangekomen werden we verzocht naar de kantine te gaan, want daar was een WHMIS-cursus. Ik verstond Wimmes, en zo spreek je de afkorting ook uit, dus ik ging uit van een 'vrouwen-cursus'. Het bleek een door de overheid jaarlijks terugkomend en verplichte cursus te zijn over hoe je met chemicalien (de schoonmaakmiddelen in dit geval) om moet gaan. Wat waar voor is, hoe je het moet gebruiken, hoe je het label kan lezen, wat je moet doen als er iets mis gaat, etc. Best interessant om eerlijk te zijn en het duurde een uur dus hoefde ik een uur korter te werken.
Het werk was ook oke, het was best rustig: we hadden we twee checkout rooms, hoewel wel twee grote, en een kamer waarbij we de fouten van de vorige schoonmaker moesten herstellen. Dus alle tijd en bovendien heb ik een pot pizzasaus mee naar huis kunnen nemen. De anderen vinden zo ongeveer dagelijks iets in een checkout room die ze moeten schoonmaken. En nu ben ik het eindelijk, ookal is het iets wat ik niet zo 123 ga gebruiken. Er lag ook nog 50 cent fooi, die ik mocht hebben want dat vond mijn medeschoonmaker niet de moeite waard. Het is inderdaad ook wel heel weinig, maar goed, ik ben nu wel weer 50 cent rijker. Maar aangezien ik na het werk nog boodschappen moest doen is 50 cent alweer uitgegeven. Haha.
We gaan trouwens ook kerst vieren hier. We hebben lootjes getrokken voor Secret Santa maar ik schrijf op dit blog niet wie ik heb, want er kijken misschien wel mensen van het huis op. En dat zou niet leuk zijn natuurlijk. Ik heb in ieder geval wel een leuk iemand! Op kerstavond houden we een kerstdiner. Iedereen moet wat maken zodat we dan samen een echt diner hebben. Ik weet nog niet wat ik ga maken, wel dat het een vegetarisch hoofdgerecht wordt want anders krijg ik misschien wel helemaal niks te eten (afgezien van de toetjes). Sofia is ook vegetarisch dus die is vast blij met me!
Nou, dan ga ik nu op het grote WWW op zoek naar een lekker en niet te moeilijk recept! Groetjes!
donderdag 10 december 2009
Weer een leuke dag werken
Vandaag moest ik werken en ik keek er behoorlijk tegenop. Maar ik mocht vandaag weer met Debby werken, jeej! En ik bedoel het echt, dat jeej. Want het was een leuke dag. Niet te druk, maar toch genoeg te doen. Afwisseling en vooral een Engels sprekende collega. Nu kon ik dingen vragen en kreeg ik antwoord: heerlijk! En het ging ook allemaal goed, niks geen 3x hetzelfde douchedeurtje poetsen zonder resultaat. Ja, ik heb vandaag echt een fijne dag gehad. Dit maakt me wel weer blij, want dit maakt het vooruitzicht op 6 maanden dit werk wel fijner.
Trouwens, Lindi is weg. We gingen vandaag naar het werk, samen met Simon. En daar aangekomen vertelde ze tegen Ravi dat ze ging stoppen omdat ze Vancouver en de mensen daar teveel miste. Dat ze het met Internex had geregeld en dat die haar waarschijnlijk ook al op de hoogte hadden gesteld. Dat klopte, en Ravi vertelde dat ze al niet meer hoefde te werken. Zo raar, aangezien Internex twee keer aan Lindi had gemaild 'dus je laatste werkdag is donderdag'. Het was echt sneu om haar zo gefrustreerd en verslagen te zien. En ik moest verder: het werk begon! En toen ik net thuiskwam, hing er een briefje dat je ze al weg was. :(
Maar in ruil voor Lindi (niet echt natuurlijk, het is toeval) is er een nieuw meisje gekomen: Ellen, een Zweedse. Morgen komt Marloes, een Nederlands meisje die deze blog las en mij mailde 'volgens mij komen we in hetzelfde huis te wonen!'. Dus het wordt nog wel echt druk, weer nieuwe mensen en nieuwe indrukken.
Morgenvroeg moet ik naar het hotel om mijn bankgegevens langs te brengen. Dat had ik vorige week ook al gedaan, maar nu hoorde ik dat dat niet het juiste was. Ik heb nu bij de bank een papiertje gehaald met alle info die ze nodig hebben. Ik moet tegen 10 uur komen en hoop dat ik dan nog met de salarisuitbetaling mee kan, want morgen wordt er betaald. En hopelijk kan ik dan ook direct mijn skipas halen, dat zou echt fijn zijn!
Nouja, het leven gaat zo door zie je. Hoe is het leven daar?
Trouwens, Lindi is weg. We gingen vandaag naar het werk, samen met Simon. En daar aangekomen vertelde ze tegen Ravi dat ze ging stoppen omdat ze Vancouver en de mensen daar teveel miste. Dat ze het met Internex had geregeld en dat die haar waarschijnlijk ook al op de hoogte hadden gesteld. Dat klopte, en Ravi vertelde dat ze al niet meer hoefde te werken. Zo raar, aangezien Internex twee keer aan Lindi had gemaild 'dus je laatste werkdag is donderdag'. Het was echt sneu om haar zo gefrustreerd en verslagen te zien. En ik moest verder: het werk begon! En toen ik net thuiskwam, hing er een briefje dat je ze al weg was. :(
Maar in ruil voor Lindi (niet echt natuurlijk, het is toeval) is er een nieuw meisje gekomen: Ellen, een Zweedse. Morgen komt Marloes, een Nederlands meisje die deze blog las en mij mailde 'volgens mij komen we in hetzelfde huis te wonen!'. Dus het wordt nog wel echt druk, weer nieuwe mensen en nieuwe indrukken.
Morgenvroeg moet ik naar het hotel om mijn bankgegevens langs te brengen. Dat had ik vorige week ook al gedaan, maar nu hoorde ik dat dat niet het juiste was. Ik heb nu bij de bank een papiertje gehaald met alle info die ze nodig hebben. Ik moet tegen 10 uur komen en hoop dat ik dan nog met de salarisuitbetaling mee kan, want morgen wordt er betaald. En hopelijk kan ik dan ook direct mijn skipas halen, dat zou echt fijn zijn!
Nouja, het leven gaat zo door zie je. Hoe is het leven daar?
zaterdag 5 december 2009
1e werkdag
Vandaag had ik mijn 1e werkdag. Om op tijd te zijn was ik vroeg weggegaan: ik ging met de bus van 6.51 mee. Dit resulteerde tot het geval dat ik een uur te vroeg was, dus nu weet ik dat 7.21 ook kan. Haha. Gelukkig kon ik op de terugweg met twee jongens uit mijn huis mee, die er ook werken. Ik kon Eric gister niet vinden om te vragen of ik mee kon in zijn auto, maar dat had dus wel rustig gekund. Naja weten we dat weer voor de volgende keer.
Ik ging er vanuit dat Ravi, de housekeeping manager, er nu ook zou zijn. Dit was helaas niet het geval. Dus nu was het allemaal niet goed geregeld of in ieder geval zo kwam het over. Ik moest met Rupi mee, maar zij had alleen daycleanings. Dit houdt in dat je alleen globaal opruimt, de bedden opmaakt, afval leegt en handdoeken vervangt. Dus ik weet nu heel goed hoe dat moet, maar nog niet hoe alles schoongemaakt moet worden! Tijdens de lunch kom je er pas echt achter dat er eigenlijk alleen maar Indische mensen werken in de housekeeping bij het hotel. Ze praten dan ook geen engels, sommigen kunnen niet eens engels. Dus het is heel vervelend als je bijvoorbeeld iemand tegenkomt want dan gaan ze in het Indisch praten (of hoe het taaltje dan ook heet) en voel je je echt een buitenstaander. Sven, een Duitse jongen uit mijn huis die er ook werkt, zei precies hetzelfde. Hij vertelde zelfs dat een Koreaanse jongen die voor het hotel werkt had gezegd dat degenen die de kamers controleren strenger zijn op de niet-indische mensen omdat het zo'n enorme in-crowd is. Nou vind ik dat een beetje te, maar het is wel vervelend zo. Officieel mogen ze namelijk niet eens een andere taal spreken dan Engels tijdens het werk. Dat staat in het contract die ik heb moeten tekenen... Naja.
Na de lunch deden we nog een aantal kamers die 's morgens geen schoonmaak wilden en daarna moest ik Debby helpen. Zij is een hele kleine, dunne, wat oudere vrouw maar wel Canadees geloof ik. Ze praat in ieder geval Engels en heeft een Westers uiterlijk. Ik moest helpen bij een checkout-room, oftewel een kamer die helemaal schoon moest nadat mensen hadden uitgecheckt. Het nadeel is dat ik de schoonmaakdingen dus nog niet gedaan had en Debby nogal een geval apart is. Ze gaat als een razende te werk en ik voelde me enorm schuldig dat ik het allemaal nog niet wist. Toen had ik ook nog eens de badkamer met het verkeerde middel schoongemaakt dus kwamen we in tijdnood. Het was echt stressen op het einde en ik me maar afvragen waarom. Blijkbaar zijn ze hier heel echt met tijd bezig: half 5 is half 5 en geen minuut later. Ik snap dat wel een beetje maar niet in die mate.
Toen ik samen met Debby en buiten adem weer bij de personeelsruimte was, lagen Sven en Eric, de twee jongens uit mijn huis, echt helemaal dubbel omdat ik met Debby moest werken. Blijkbaar heeft zij de reputatie als een idioot te werk te gaan. En dat terwijl dit ook nog maar hun derde dag was!
Maandag en dinsdag moet ik ook werken, daarna is het weer even afwachten. Ben benieuwd.
De autorit naar huis was fijn. Ook omdat je zo de anderen een beetje beter leert kennen. Ik ben niet zo'n uitgaanstype dus dat is niet mijn ding om mensen te leren kennen maar zo wel.
Toen ik thuiskwam werd ik weer herinnert aan 'de ramp': vanmorgen toen ik heel vroeg opstond, bleek dat de plastic zak van mijn nieuw gekochte skibroek helemaal was gesmolten! En ik had nu allemaal zilverkleurige plastic aan en in de stof van mijn broek. Het grootste gedeelte kon ik er gewoon aftrekken maar de rest...? Ik heb het nu redelijk weggekregen door heel voorzichtig met een scheermesje eroverheen te gaan. Het zit er in principe nog wel in maar je ziet het in ieder geval niet meer! Poe ik ben echt heel erg blij dat het zo uitpakte!
Ik ging er vanuit dat Ravi, de housekeeping manager, er nu ook zou zijn. Dit was helaas niet het geval. Dus nu was het allemaal niet goed geregeld of in ieder geval zo kwam het over. Ik moest met Rupi mee, maar zij had alleen daycleanings. Dit houdt in dat je alleen globaal opruimt, de bedden opmaakt, afval leegt en handdoeken vervangt. Dus ik weet nu heel goed hoe dat moet, maar nog niet hoe alles schoongemaakt moet worden! Tijdens de lunch kom je er pas echt achter dat er eigenlijk alleen maar Indische mensen werken in de housekeeping bij het hotel. Ze praten dan ook geen engels, sommigen kunnen niet eens engels. Dus het is heel vervelend als je bijvoorbeeld iemand tegenkomt want dan gaan ze in het Indisch praten (of hoe het taaltje dan ook heet) en voel je je echt een buitenstaander. Sven, een Duitse jongen uit mijn huis die er ook werkt, zei precies hetzelfde. Hij vertelde zelfs dat een Koreaanse jongen die voor het hotel werkt had gezegd dat degenen die de kamers controleren strenger zijn op de niet-indische mensen omdat het zo'n enorme in-crowd is. Nou vind ik dat een beetje te, maar het is wel vervelend zo. Officieel mogen ze namelijk niet eens een andere taal spreken dan Engels tijdens het werk. Dat staat in het contract die ik heb moeten tekenen... Naja.
Na de lunch deden we nog een aantal kamers die 's morgens geen schoonmaak wilden en daarna moest ik Debby helpen. Zij is een hele kleine, dunne, wat oudere vrouw maar wel Canadees geloof ik. Ze praat in ieder geval Engels en heeft een Westers uiterlijk. Ik moest helpen bij een checkout-room, oftewel een kamer die helemaal schoon moest nadat mensen hadden uitgecheckt. Het nadeel is dat ik de schoonmaakdingen dus nog niet gedaan had en Debby nogal een geval apart is. Ze gaat als een razende te werk en ik voelde me enorm schuldig dat ik het allemaal nog niet wist. Toen had ik ook nog eens de badkamer met het verkeerde middel schoongemaakt dus kwamen we in tijdnood. Het was echt stressen op het einde en ik me maar afvragen waarom. Blijkbaar zijn ze hier heel echt met tijd bezig: half 5 is half 5 en geen minuut later. Ik snap dat wel een beetje maar niet in die mate.
Toen ik samen met Debby en buiten adem weer bij de personeelsruimte was, lagen Sven en Eric, de twee jongens uit mijn huis, echt helemaal dubbel omdat ik met Debby moest werken. Blijkbaar heeft zij de reputatie als een idioot te werk te gaan. En dat terwijl dit ook nog maar hun derde dag was!
Maandag en dinsdag moet ik ook werken, daarna is het weer even afwachten. Ben benieuwd.
De autorit naar huis was fijn. Ook omdat je zo de anderen een beetje beter leert kennen. Ik ben niet zo'n uitgaanstype dus dat is niet mijn ding om mensen te leren kennen maar zo wel.
Toen ik thuiskwam werd ik weer herinnert aan 'de ramp': vanmorgen toen ik heel vroeg opstond, bleek dat de plastic zak van mijn nieuw gekochte skibroek helemaal was gesmolten! En ik had nu allemaal zilverkleurige plastic aan en in de stof van mijn broek. Het grootste gedeelte kon ik er gewoon aftrekken maar de rest...? Ik heb het nu redelijk weggekregen door heel voorzichtig met een scheermesje eroverheen te gaan. Het zit er in principe nog wel in maar je ziet het in ieder geval niet meer! Poe ik ben echt heel erg blij dat het zo uitpakte!
Abonneren op:
Posts (Atom)
