Lui zijn...

Vrijdagochtend, een uur of tien
Heeft geen mens je al op gezien
't Wordt wel kwart over elf misschien
Lekker lui zijn
Lekker lui zijn

Het gaat een beetje vervelen, al die vrije dagen. Want wat moet je al die dagen doen? Elke dag snowboarden is teveel voor mij: lichamelijk en financieel kan ik dat niet aan. Maar elke dag thuis zitten is ook niks, want tja daarvoor ben ik hier toch niet?

Bovendien raak ik door mijn Canadese geld heen, dus wil ik heel graag meer werken. Toen ik gisteren de boodschappen wilde pinnen, lukte dat niet. Gelukkig had ik nog net genoeg geld in mijn portemonnee maar het was geen fijn gevoel. En ja ik heb nog geld op mijn Nederlandse rekening, maar dat wil ik eigenlijk niet gebruiken!
Het is vervelend: ik werk nu gemiddeld 1 dag per week, wat me dus nooit genoeg geld oplevert om van te leven. Om de huur te betalen alleen al moet ik 6 dagen werken in 4 weken, dan heb ik nog geld nodig om te eten en andere dingen te doen. Dus het is lastig. Maar tijdens de Spelen ga ik natuurlijk wel meer werken, dus komt het geld dat ik nu nodig heb, dan binnen. Ik kan dus met geld spelen maar echt lekker voelt dat niet. Moet ik dan misschien een tweede baantje zoeken, zoals anderen doen? Nee, daar heb ik ook geen zin in.

Dus na 2 maanden is de rozengeur en zonneschijn aan het verdwijnen. Het leven hier went, en de realiteit wordt duidelijk. Tja, dat hoort er dus ook bij. Niet alles blijft spannend en nieuw, hoe leuk het ook is, nog steeds.

Goed, ik ga verder met mijn leven hier. Jullie horen van mij!

Gekke Australiërs

Gisteren, 26 januari, was het Australië dag. Alle Australiërs gedroegen zich idioot: ik heb mensen gezien met alleen een bikini en een vlag als kleding. En dat liep dan door het centrum. In korte broek gingen ze de piste af. Halverwege de dag was iedereen al dronken. Het was een feestje, dat is een feit. Maar wat een raar volk!
De mensen in mijn huis deden vrolijk mee met het feestgedrag. Maar ik snap niet dat je hier in huis een feest bouwt vanwege een feestdag die niet de jouwe is en waar je geen Australiërs bij betrekt. Op een gegeven moment gingen de meesten wel naar de uitgaansgelegenheden, totaal aangeschoten of dronken. Sommigen waren zelfs al zover heen dat ze niet eens meer weg konden. Wat is daar nou leuk aan? Ik snap dat dus echt niet hè!

Het voordeel was, dat vandaag alle Australiërs en andere zuipbeesten niet op de pistes waren. Dus het was heerlijk rustig: genieten! Want ja, ik heb vandaag weer gesnowboard en het ging weer eens goed. Nou kan ik zeggen dat het allemaal door mijn nieuwe jas komt, maar ik denk niet dat dat echt de grote reden is geweest. Maar mijn nieuwe jas is wel fijn hoor! Geen sneeuw meer die omhoog kruipt, maar ik ben ook niet zovaak gevallen vandaag. En deze jas is dus wel waterdicht!
Ik heb vandaag een les genomen en ben weer in de level 1-groep gegaan. Ik heb er wel over nagedacht om in de volgende groep te gaan, maar ach. Ik ben er wel blij mee nu, ik weet nu namelijk dat ik het wel kan. Deze keer hadden we een heel jonge juf en ze was heel aardig. De meeste snowboardleraren zijn mannen, dus het was verassend! Het was heel anders deze keer, meer nieuwe dingen die we moesten doen dan alleen maar oefenen om naar beneden te komen. En nu kan ik dus draaien en naar beneden rijden terwijl ik naar de berg kijk in plaats van naar de afgrond. Ik ben echt zo trots op mezelf!



O, en waarom ik dinsdag niet ben gegaan? Naja redenen. Papa en mama hebben maandag besloten om bij me op bezoek te komen in april. Een ander Nederlands meisje die hier in Canada zit zou dinsdag langskomen maar helaas zat het hostel vol. En tja ik moest nodig eens cadeautjes shoppen. Dus is het woensdag geworden, wel goed toch? ;)

Nieuwe jas!

Gisteren had ik een plan, de wekker had ik om half 10 gezet om uit te kunnen slapen, maar toch op tijd op te staan. Maar aangezien mijn telefoon zelf denkt, en alleen de weekdagen selecteert als wekdagen, deed mijn wekker niet en werd ik pas tegen 11 uur wakker. Ja, heel handig zo'n slimme telefoon. Maar goed, aangekleed en met fotocamera via een nieuw pad naar de brievenbus.






Vervolgens naar de bieb mijn reservering ophalen en jassen kijken. Met het resultaat dat ik vandaag eentje gekocht heb, maar dat komt zo. Toen was mijn productieve dag voorbij en kon ik naar huis. Daar aangekomen hoorde ik dat ik vandaag moest werken.
Aan de ene kant vind ik dat wel fijn, want: geld, maar aan de andere kant denk ik dan 'o nee', want: werk.

Maar goed, het werken viel reuze mee vandaag. Ik had een dag met ups en downs. Het opstaan ging niet zo geweldig maar ik kreeg wel een lift van Andrew naar het centrum. Het begin van mijn werkdag was weer een zoektocht naar de juiste spullen, ik had welgeteld 1 fles schoonmaakmiddel op mijn kar, in plaats van 6. En het zijn allemaal verschillende soorten hè. Maar toen ik dan op weg ging, bleek dat twee van mijn checkouts, vacant clean waren: schoon en leeg dus. Dus had ik er nog 2 over en kon ik rustig aan doen. De kamers waren redelijk schoon wat fijn is maar dat betekende ook dat er geen geld of eten achter was gebleven. Toen een extra kamer: een daily clean. Dit is gewoon een dagschoonmaak, wat in principe enkel inhoud de bedden opmaken, handdoeken verwisselen en afval wegbrengen. Deze kamer was vol met zo'n 10 mensen en een van de bedden was een zooitje. Dus ik wil dat bed opmaken door alles af te halen en er opnieuw op te doen, komt een van de mannen naar mij toe: ‘the room is upside down, sorry. Here is your payment’ En ik krijg mijn eerste officiële fooi: $5! Dus toen was ik natuurlijk heel erg blij, helemaal aangezien het eigenlijk niet zoveel voorstelde! Maar goed, door naar een andere checkout waar ik iemand moet helpen, een Koreaanse jongen die vandaag voor het eerst alleen werkt. Het is een kamer met 3 slaapkamers en 2 badkamers: een grote kamer dus. En het was al kwart voor 5. Dus tegen kwart over 5 bel ik naar beneden om te vragen of er ook hulp komt: niks. Om 6 uur waren we eindelijk klaar want die jongen maakt goed schoon maar hij neemt er ook zijn tijd voor. Als ik de badkuip droog maak, kost mij dat hooguit 30 seconden. Hij is daar 2 minuten mee bezig. Dus tja, dan schiet dat niet zo op hè. Dus ik had het helemaal gehad: een uur overwerken op een kamer die niet eens de mijne is! Maar ja, dat was dan wel $23,50 erbij: katjing!

Toen door naar de winkel waar ik een jas achteruit had laten hangen. Dat is hier heel normaal dus doe ik daar vrolijk aan mee. Ik was bang dat ik veel te laat zou zijn en hij al weer tussen de gewone jassen zou hangen, maar gelukkig niet. Ik heb hem nog een keer aangepast, en nog een keer, en toen… heb ik hem gekocht! Haha. Het is een herenmodel, waardoor hij lekker lang is. En hij heeft overal leuke vakjes en gadgets. Ik ben benieuwd hoe hij snowboard. Ik zal morgen een foto van mezelf in de jas maken.



Dat waren mijn belevenissen zo’n beetje. Volgende week ben ik de hele week on call, dus dat betekent waarschijnlijk een week vrij, misschien afgezien van de zondag. En het is weer begonnen met sneeuwen waardoor het volgens de voorspellingen dinsdag geweldig is om de berg op te gaan. Wie weet ga ik dan, ik ga in ieder geval heel binnenkort want door mijn nieuwe jas heb ik er helemaal weer zin in!

Fijne week allemaal!
Groetjes Berniek

Een vrije week

Het is een tijdje geleden sinds ik een bericht heb gepost. Dat komt omdat ik de laatste dagen helemaal geen zin heb om mijn computer ook alleen maar aan te zetten. Naar mijn gevoel wordt mijn computer elke dag langzamer, wat vast wel meevalt maar toch. Anderen checken even hun email tijdens het ontbijt, ik heb minstens een uur nodig om wat dan ook te doen. Maar nu ben ik hier dan eindelijk, dus een bericht!

Dinsdag had ik helemaal nergens zin in. En weet je wat ik toen gedaan heb? Helemaal niks! Naja, ik heb een boek gelezen en wat dvdtjes gekeken. Maar niks echts nuttigs of boeiends. Ik ben de hele dag het huis niet uitgeweest, en dat voelde best fijn eigenlijk!

De dag erna zijn Lianne, Rachel en ik in de stad wezen eten. Rachel is vrij nieuw, komt uit Zuid-Korea en is 28. Aangezien de gemiddelde leeftijd in dit huis zo ongeveer 20 jaar is, is dat nogal oud. Ook is haar engels niet zo goed dus is ze nog een beetje een buitenbeentje. Maar ze is heel aardig en het was dus heel gezellig!
We hebben gegeten bij GLC, een grote uitgaangsgelegenheid waar je kan feesten, eten, whatever. We bestelden met z'n drieen twee pizza's en aardappelwafeltjes. Maar het was veel te veel en toen hebben we voor de eerste keer doggybags mee gekregen! Whaha!




Gisteren ben ik gaan snowboarden. Met Lianne deze keer, want ik wilde oefenen. Maar dat werkt dus niet, ik word chagrijnig omdat het allemaal niet zo lukt zoals de vorige keer en dan geef ik op. Terwijl als ik in een les zat, met een leraar en groepsdruk enzo, tja dan moet je wel door! Dus het was niet echt mijn dag. Het volgende filmpje illustreert het.



Vandaag heb ik weer eens heerlijk lang uitgeslapen. Maar ik vind het nu eigenlijk niet meer kunnen, ik doe namelijk bijna niks en ik slaap eindeloos! Dus tegen 11 uur vanmorgen heb ik mezelf de doelen gesteld om 1) me aan te kleden, 2) te ontbijten/brunchen/lunchen en 3) een nieuwe snowboardjas te kopen. De eerste twee doelen gingen aanrdig vlotjes, in het centrum sprak ik met Katharina af om haar mening te horen.



Later kwam ook Lianne erbij. Ik had twee mooie gezien: een rode van Bonfire bij Showcase en een zwarte met geblokte binnenjas bij The North Face. Over de rode was ik toch niet tevreden dus gingen we op weg naar de andere winkel. Ik vond hem super maar met de tips van Lianne zie ik nu in dat hij niet ideaal was. Het sneeuwschort in mijn huidige jas gaat bijvoorbeeld elke keer omhoog als ik val, maar dat zal die nieuwe jas ook doen. En tja, waarom zou ik zoveel geld uitgeven voor een jas die me dezelfde problemen geeft? Tja, daar zit wat in maar nu heb ik dus nog geen nieuwe jas... Morgen maar aan ronde 2 beginnen.

Vervolgens gingen we naar McDonalds om te eten. Kom ik terug van het toilet ofzo, hebben ze een kinderschortje gevonden! Natuurlijk ben ik weer zo gek om het om te passen en hebben ze er een foto van...



Nouja en dat is de update tot nu toe.
Ik hoop dat jullie genieten van mijn filpje waarin ik redelijk begin (als in: ik beweeg!) en niet zo mooi eindig. Tot laters!

Het gaat goed hoor!

Daar ben ik dan weer. En het gaat nog steeds heel goed met me!

Ik kreeg mailtjes dat ze mijn blauwe plekken-foto niet zo leuk vonden. Nou, dat begrijp ik. Ik voel mezelf nou ook niet de mooiste momenteel. ;) Maar het lijkt pijnlijker en zieliger dan het voelt. Het valt namelijk heel erg mee.

Gisteren en vandaag heb ik gewerkt. En jahoor, dan eindelijk: alleen! Gisteren was het niet zo geslaagd. Ik heb eerst drie kwartier rondgerend op zoek naar alles: de schoonmaakmiddelen van mijn kar waren weg, er waren zo goed als geen handdoeken en het uit elkaar houden van de verschillende maten lakens gaat ook nog niet zo goed. Toen had ik ook nog een dagje met 'van alles wat': daily clean, stay over en check out. En dan vraagt er ook nog iemand of ik een twinbed op wil maken als een kingbed. Pfff tja ik wil heel veel maar hoe? En waar haal ik het allemaal? Ik ben ook nog niet zo snel enzo. Maar ik heb het overleefd en vandaag ging het stukken beter. Ik was zelfs eerder klaar dan hoorde en heb 2 extra kamers erbij gedaan. Dan vind ik het toch wel heel knap van mezelf!

De rest van de week ben ik vrij of on call: dan kunnen ze dus bellen dat ik toch moet komen. Vandaag stond ik ook on call maar zeiden ze gisteren na afloop van de dag dat ik vandaag toch moest. Aan de ene kant is het wel lekker: vrije tijd! Maar tja zo komt er natuurlijk ook geen geld binnen! En dat is wat minder. Hopen dat we straks meer diensten mogen draaien.

Ik ben gisteren even in wat winkels wezen kijken naar een nieuwe jas. Ik vind het eigenlijk zonde van mijn geld maar goed als ik elke keer kletsnat ben na een dagje de berg op is dat natuurlijk ook niks. Dus ik heb me gisteren even georienteerd. En ik heb al een mooie gezien. Maar goed, ik zal er eerst goed over nadenken enzo.

Nou, dat is zo ongeveer mijn leven nu. Wat ik morgen ga doen? Geen idee, eerst maar eens lekker uitslapen.

Snowboarden wordt mijn wintersport

Oke, het is duidelijk. Ik ga snowboarden.
Gisteren heb ik mijn tweede les gehad, maar mijn eerste 'officiele' zeg maar. Ik ging in de groep van de beginners, waardoor het in het begin was simpel was. Maar later was ik maar wat blij dat ik deze groep zat! Ik ben 100 keer gevallen, ben nu bont en blauw, maar ik kan het! En het is echt heel leuk. :)



De dag begon gisteren wat minder. Het heeft weer gesneeuwd, maar het was eigenlijk 3x niks. Het was dan iets meer dan natte sneeuw, maar zodra je erop gaat staan dan veranderd het direct in blubber. En aangezien je bij snowboarden sowieso maar als je nog lerende bent helemaal vaak valt, betekend dit dat je nat wordt. Tot overmaat van ramp ben ik er achter gekomen dat mijn jas NIET waterdicht is (die goeie ja, die ik vorig jaar heb gekocht en super moest zijn voor de wintersport, die dus). Dus de ochtend was niet heel geweldig. Want vooruit opstaan lukte niet alleen, maar ze wilden wel dat ik dit deed. Tegen lunchtijd had ik ook echt de behoefte aan pauze.

Na de pauze gingen we met de stoeltjeslift omhoog naar een hoger stuk. Als je een beetje weet hoe leuk ik stoeltjesliften vind, dan weet je hoe ik er tegenop keek. Maar het is me reuze meegevallen. Oke, het opstaan en uitstappen lukte niet dus ik ben elke keer net weer wel uit die lift gevallen, maar ach.

En toen moesten we naar beneden. Nou dat is dan best eng want het was nogal steil. Dus viel ik om de haverklap en vond ik er niks meer aan. Op een gegeven moment maakte ik zo'n smak voorover dat ik dacht dat mijn bril niet meer heel was. Maar gelukkig was, was nog wel zo (lang leve de goggles!). Toen mijn neus checken: jep, die zat er ook nog aan en afgezien van een lading sneeuw zat er geen bloed in. Ook mijn lip was nog heel en toen dacht ik 'als dit het ergste is wat me kan overkomen, dan moet ik het gewoon kunnen'. Dus ging ik vanaf daar een heel stuk goed en daarna in 1 keer naar beneden. Wow! En dan is het leuk, als het lukt. Dus ging ik met plezier weer die stomme lift in en omhoog. Want jeej, ik kan het!

Het is alsof ik dus keihard moet vallen, weer duidelijk moet hebben: 'stel je niet aan, je blijft toch wel heel' en dat ik dan pas alle spanning loslaat en ga. Want de volgende ronde was het natuurlijk net zo. Maar goed vallen hoort er bij. Ik las laatst nog ergens dat als je nooit valt, je niet hard genoeg gaat. Nou ga ik natuurlijk nog helemaal niet hard, maar voor mijn gevoel wel! Ik vind het hard genoeg voor nu.

Wat me nu te wachten staat is oefenen. Herhalen en beter worden. Mijn houding moet iets rechter en ik moet hoger kijken. Net zoals je in het begin bij het leren autorijden maar een paar meter voor de auto kijkt, moet ik nu ook verder kijken. Want anders zie je alle hobbels en bobbels en denk ik 'ooh wat ga ik snel' of 'ojee een rare hobbel sneeuw'. Ook moet ik oefeningen doen om mijn beenspieren te trainen. Want die gebruikte ik tot nu toe dus nog niet genoeg. Haha!

En als ik het dan straks een beetje beter kan, ga ik voor mijn volgende les!

Jeej! Snowboarding is cool!

Ik heb vandaag mijn eerste snowboardles gehad van Lianne. En het was leuk! Stukken beter dan dat skien, deze schoenen deden bijvoorbeeld geen pijn. Het waren gewoon schoenen die misschien wat strak zaten, maar oke.



Natuurlijk was juf Lianne streng voor mij, want tja, ze kent me. En dan weet je dat ik niet altijd de makkelijkste ben zeg maar. Maar goed, ik heb goed geluisterd en heb gedaan wat ze wilde. Ik kan nog niet helemaal alleen rijden, maar dat komt waarschijnlijk ook doordat ik het gewoon eng vind en dus niet durf. Maar goed, ik kan nu dus mijn evenwicht bewaren (en dat is best lastig hoor!) en met hulp opstaan, rijden en af en toe bochtjes maken.
Natuurlijk zat ik ook regelmatig op de grond, want dat is wat snowboarders doen. Haha! En terwijl ik daar zat, reed er een skier op me in. Dus krijg ik nu een blauwe plek op mijn kont...



Maar goed, dit was dus een succes. Ik ga zeker nog een keer snowboarden. Het voelt gewoon beter dan dat skien. Ik kan nu ook nog bewegen zeg maar. (Niet dat ik geen spierpijn heb natuurlijk, maar toch...)



En daarna hebben we mijn succes gevierd met nacho's. ;)

Ik heb tickets voor de Olympische Spelen!

Ik heb een kaartje gekocht voor de Olympische Spelen! Op internet is alles poepie duur, maar als je in Whistler naar het 'kantoortje' gaat dan zijn opeens de normale prijzen van toepassing en is het dus weer betaalbaar! Het is een officieel verkooppunt, zoals ook in Vancouver zit. We hebben biathlontickets voor 23 februari 2010 Medal Event 11:30 - Women's 4x6 km Relay. En dat voor de prijs van... $25! Nou dat is toch een schijntje! Katharina wilde er graag naar toe omdat haar moeder grote fan is ofzo, dus gaan Lianne en ik ook. Maar misschien koop ik nog wel wat, wie weet?
Ik weet totaal niet of er Nederlanders aan mee gaan doen, maar ik ga in oranje, dat is een feit. Het gaat mij natuurlijk helemaal om de ervaring en niet om de sport. Ik ken het eigenlijk niet eens echt. Maar wow we gaan gewoon een Olympische Game meemaken! Ik moet nog even vrij vragen, maar verwacht niet dat dit een probleem wordt. Het is immers zo vroeg dat ik dit vertel, en de dinsdag is normaal gesproken nooit zo druk.



O, de plannen wat betreft mijn ski-cariere zijn iets gewijzigd. Ik zou morgen gaan skien, maar dat wordt ietsje anders: Lianne gaat me morgen de basics van het snowboarden leren! Heel in het begin was ik ook van plan om beiden eens te proberen en dan te kiezen. Maar dan gaat iedereen zijn mening geven, zoals dat skien makkelijker te leren is en moeilijker om goed in te worden. Snowboarden is moeilijker te leren en makkelijker om goed in te worden. Snowboardschoenen zien er heel wat relaxter uit, dus ik ben benieuwd! Want snowboarden an sich vind ik dan weer heel eng eruit zien...

Afval, regen en een film

De afvalberg van het huis wordt hoger en hoger. Recycling keurig gescheiden in grote doorzichtige zakken. Zwarte afvalzakken. Het wordt door 'een mannetje' opgehaald maar de vraag die de laatste dagen bij mij heerst: wanneer?! Je mag geen afval buiten neerzetten want anders gaan (wilde) dieren ermee vandoor, dus staat alles in de gang. Heel handig. Ahum.



Het regent nu al dagen. Dus is het een en al blubber en soms ook nog gladheid. De sneeuw is op straat nu overal weg. Ik wordt er niet echt vrolijk van, maar ach.
Hier zie je onze brievenbussen met uitzicht en blubber. Een totaalplaatje. ;)



Gisteravond zijn we via de brievenbus naar de stad gegaan waar we heerlijk hebben gegeten (brownie als desert: ik was misselijk toen ik 's avonds in mijn bed ging liggen!). Vervolgens hebben we een filmpje gepakt: Leap Year. Best leuk, maar het ging mij vooral om de ervaring en er even uit zijn. De bioscoop zit hier in Whistler Village, heeft 8 zalen en zijn heel schattig knus. Echt leuk!

Iets wat ik jullie niet wil ontnemen is deze foto. Een rode brandkraan met een reflectievlaggetje eraan, want ookal liggen er meters sneeuw, we moeten natuurlijk wel kunnen blussen! Geweldig toch.



Vandaag moest ik werken, mijn eerste officiele dag off-training. Nou, ik had me er helemaal op verheugd enzo dat ik alleen zou werken. Jammer hoor, ik moest weer eens samen met iemand! Nu als collega's maar ze behandelen me als een klein kind, ik had het in het begin echt gehad. Ik heb dit ook gezegd tegen mijn collega en die werd toen wel wat beter. Morgen een tweede kans, dan mag ik weer. De rest van de week ben ik vooralsnog vrij, afgezien van zondag.
Woensdag ga ik mijn tweede skiles plannen. Aah..

Shoppen!

Ik heb vandaag geshopt! Ik was het al van plan, maar toen ik vanmorgen de lakens van mijn bed wilde halen om ze te wassen, zei mijn pyamabroek opeens krak! En toen had ik opeens de noodzaak om te shoppen, want mijn heerlijke pyjama die ik al jaren heb is nu dus niet meer draagbaar.

Dus ben ik samen met Katharina naar de stad gegaan. Ik heb een nieuwe pyjama gekocht die lang niet zo mooi is als mijn oude. Hij zit lekker en is warm maar ik voel me er een beetje mannelijk in. Maar goed, de prijs is ook belangrijk! Ik was niet van plan om er eentje van $100 te kopen, de normale prijsklasse in de enige winkel met pyjama's in Whistler. Nu heb ik er eentje van $45, betere prijs toch?

Maar bij die pyjama is het niet gebleven. Ik had zin om vandaag geld uit te geven, dus heb ik dat gedaan. De nieuwe muts en bijpassende sjaal kon ik niet weerstaan, net zoals, eindelijk, een heel coole knalroze vest met Whistler Canada erop! Tja, ik moet toch een keer eentje kopen he! De foto is niet heel geweldig, maar dan heb je toch een idee.



Het is trouwens nog steeds een gedoe met de post. Langzaamaan komt er wel post binnen maar soms duurt het echt heel lang! Hoewel mensen zich wel verwonderen over het feit dat ik zoveel post krijg. Ze vroegen zich vanmorgen zelfs hardop af of ik misschien post naar mezelf stuur? Haha! Ik vind het juist heel leuk al die kaartjes en bij het zien van 'mijn muur' heeft iedereen zoiets van 'ik wil ook kaartjes!!'.

Eigenlijk weer niks boeiends...

Het spijt me wel, maar ik heb weinig te vertellen. Ik heb namelijk maar weinig gedaan, de afgelopen twee dagen. Mijn hoogtepunt? Het kijken van Wie is de Mol? zojuist, via uitzendinggemist.nl. Dus tja.

Gisteren heb ik heerlijk uitgeslapen, erg fijn na een paar dagen vroeg op. Daarna ben ik samen met Lianne en Rachel, een nieuwe Koreaans meisje, naar de stad gegaan. Het stelde weinig voor: naar de bieb nieuwe dvd's en boeken halen en daarna boodschappen en weer naar huis. 's Avonds hebben we Gossip Girl gekeken, die dvd hebben we bij de bieb gehaald. Allemaal heel fijn, maar weinig interessant.
Vandaag was het ritueel niet veel anders. Na uitgeslapen te hebben, heb ik de achtergrond van mijn blog veranderd. Daarna hebben we weer Gossip Girl gekeken, zijn we naar de stad gegaan waar we met Katharina hadden afgesproken. Wat winkels in, wat gegeten, boodschappen en weer naar huis. Zojuist heb ik dus Wie is de Mol? gekeken en nu update ik mijn blog.
Morgen wil ik wat leuks doen, wat anders. Iets waarover ik naar huis kan schrijven! Maar we weten niet wat, helaas. Misschien dat we 's avonds gaan zwemmen ofzo, kan ook leuk zijn.

Dus tja, hier zit ik dan. Aan de andere kant van de aardbol om avonturen te beleven. Maar jullie hebben meer sneeuw en kou dan ik hier. Ik weet niks anders te doen dan de standaard dingen. Het is allemaal goed en fijn, maar weinig spannend. Het hoogtepunt van morgen zal waarschijnlijk het loon zijn dat uitbetaald word.

Ik wens iedereen alvast een fijn weekend. I'll stay in touch, als ik wat te beleven heb. Liefs, Berniek

Eindelijk vrij!

Vrij! Ik heb 5 dagen achter elkaar gewerkt, ik ben doodop en superblij dat ik morgen vrij ben. Gister lag ik al om 9 uur in bed, en vanmorgen was ik dan ook redelijk fris. Maar ik ga me toch heerlijk uitslapen morgen! Oooohh.
Mijn voeten doen al minder zeer dan in het begin. Of nee: ik begin al steeds meer aan de pijn te wennen. Sowieso gaan de dagen steeds sneller en kijk ik steeds minder op tegen een dag werken. Maar ik ben wel heel blij met vrije dagen! Haha
Vrijdag krijgen we betaald: ik ben benieuwd hoeveel ik krijg!

Vandaag ben ik trouwens officieel training-af. Vanaf zaterdag mag ik alleen aan de slag: spannend!! Ik was het echt wel zat, hoewel ik de laatste twee dagen met Maureen werkte en dat was wel leuk. Maar ik snap gewoon niet waarom ik nog steeds in training was?! Nouja, dat ben ik dus nu ook niet meer. Ik vroeg nog of ik een mooie diploma ofzo kreeg, maar helaas. Ik moet het zonder doen.
Ik vroeg dit omdat ik wel een certificaat heb gekregen voor de WHMIS-training waar ik al eens over vertelde. Ik heb deze blijkbaar met succes gevolgd. Nou, wat wil je nog meer? Idioot toch, dat je voor aanwezigheid (want dat was het in principe alleen maar) een certificaat krijgt. Maar goed, ik weet nu dus alles over het gebruik van chemicalien.

Eigenlijk heb ik vandaag niet veel te vertellen, dat krijg je als je 5 dagen achter elkaar moet werken en verder niks doet. Morgen hopelijk meer!

Foto's nieuwjaar

Hierbij een bericht met foto's. Enjoy!

Ik in mijn gemaakte 'ik ben dronken'-pose omdat ik de dag ervoor ookal een drankje had gehad. Dat was natuurlijk gigantisch dus hebben we er de nodige grappen over gemaakt. Toen hadden we geen fototoestel bij ons dus is de foto een dag later gemaakt.


Katharina heeft een nieuwe camera gekocht dus die moest uitgetest worden. Toen we op oudjaarsdag op stap gingen om oa drank te halen, moesten we zo ongeveer bij elke boom stoppen voor een foto. Dit is het resultaat.






Op een gegeven moment gaat dat vervelen, en dan krijg je dus dit soort gedrag.




Drank inslaan.


En nog even een warme choolademelk bij de Blenz.



En toen was het avond. De party begins!




Op deze foto lijk zelf ik dronken, terwijl dit aan het begin van de avond was.
Joe heeft iets op z'n vuisten staan, maar dit is niet te lezen aangezien het met flitser is gemaakt.


1 januari, heel vroeg 's morgens op weg naar ons werk.

1 januari

Ik heb oudjaarsavond overleefd! Het was een party van jewelste, op een gegeven moment waren er denk ik meer andere mensen, dan mensen uit het huis. Het was best leuk hoor, er waren blacklights en ze hadden van die stiften die oplichten in het donker. Nu nog steeds heb ik op mijn armen staan DHC (DeerHorn Club of Country, de meningen zijn verdeeld) en 2010. Op de foto's lijken we net spoken: alles is blauw met wit. Ik ga nog wat posten morgen, dus let op!

Om 1 uur lag ik in bed: iedereen was toen zo aangeschoten of dronken dat er de raarste dingen gebeurden. Bovendien moest ik de dag erna werken.

Toen ik vanmorgen wakker werd en naar de badkamer ging, zag ik een stel jongens op de overloop (of zoiets) zitten: dat waren gasten en die waren nog steeds wakker! Overal sliepen mensen en aangezien we geen gewone lampen meer hadden, was ontbijten een beetje raar. We hebben de bus gepakt omdat ik bang was om bij Eric in de auto te gaan aangezien hij behoorlijk had gedronken, en hij wilde niet rijden 'vanwege de sneeuw' wat hij normaal echt geen probleem vindt...

Werken vandaag was echt raar, er waren iets van 130 checkouts in de 3 hotels! Je zou toch denken dat de meeste mensen geen zin hebben om op nieuwjaarsdag voor 11 uur uit te checken.. Ik werkte voor het eerst met een man, wat wel grappig was. We hadden maar 5 checkouts, wat goed te doen was. Wel moest ik door tot half 6 omdat anderen nog niet klaar waren, maar ach.


Even iets anders.
Gisteren heeft het veel gesneeuwd, nu is het warmer en regent het!! Wat er dan gebeurt is dat alle sneeuw van de bonen en daken naar beneden dondert. En dat klinkt nogal beangstigend. Helemaal nu ik in bed lig en dus dicht bij het dak, schrik ik iedere keer weer even van het gedonder.

O, en ik kreeg vandaag een van de foto's van mijn groep van de 1e skiles. Dus die heb ik bij dat verhaal geplaatst.


Tot slot:
Gelukkig nieuwjaar!