Ja ik heb mijn skipas!

Aangezien iedereen blijkbaar erg geinteresseerd is in het vraagstuk of ik mijn skipas al heb, hierbij het verlossende woord: ja!
Ik stond in de gewone rij voor seizoenspassen en werd toen doorgestuurd naar een ander kantoortje om de hoek. Dat bleek het Whistler Blackcomb kantoor te zijn en daar kon ik mijn pas ophalen. Ik moest toen ter plekke een foto laten maken, ik dacht fijn met mn nieuwe muts te gaan poseren maar dat mocht niet. Op mijn pas staat nu 'employee', alsof ik voor Whistler Blackcomb werk. Bij de mensen die de pas hebben moeten kopen, staat er 'adult'. Ik ben benieuwd of ik nu ook andere of meer kortingen mee krijg. We will see.
Ik heb gisteren ook nog oranje handschoenen gekocht om het geheel helemaal af te maken. Eigenlijk moet ik nog een andere sjaal, maar als je gaat skien wil je toch geen sjaal over je jas heen, dus misschien is het ook wel helemaal niet nodig.

Hieronder zie je mij in mijn skioutfit. In mijn kamer trouwens.
De foto daaronder is iets donker geworden omdat ik voor het raam sta (ook in mijn kamer) maar kan je wel de kamer en bovendien mijn prachtige foto op mijn skipas zien!





Mama had me gisteren bevolen om foto's te maken, wat ik heb geprobeerd. Maar je krijgt gewoon niet zo'n mooie foto als het in het echt is. Zo hoor je op deze foto eigenlijk heel mooi een besneeuwde berg door de wolken heen op de achtergrond te zien. Maar dat krijg ik gewoon niet voor elkaar!




Gisteravond was er een feestje. De groep zou naar Tommy Africa's gaan, een of andere discotheek. Ik had besloten mee te gaan, als was het maar voor even. Maar toen kwam er tegen 7 uur een groep mensen binnen! 9 stuks, als ik het goed heb geteld. Het waren vrienden, of in ieder geval bekenden van een aantal uit ons huis. Die hebben namelijk voordat ze hier kwamen een maand of langer in Vancouver gezeten en Engelse taalles gehad. Het was verbazingwekkend hoe snel het huis werd overgenomen door deze groep mensen, die zich direct gedroegen alsof ze thuis waren.
Maar goed, het feestje zou doorgaan. Tegen 9 uur zouden we weg gaan, dus tegen 9 uur was iedereen kant en klaar beneden waar ookal een feestje gaande was. En telkens ging er weer een half uur voorbij: weer een bus te laat. Toen ze om half 12 dan eindelijk zover waren om de bus te nemen, waren er al een aantal zover heen dat die niet eens meer mee konden. Bovendien had ik het al wel weer gehad, dit was feestje genoeg voor mij. De volgende keer beter, laten we maar zeggen. Haha