Dagje Whistler Village

Vandaag ben ik Whistler Village ingegaan. Dit is hoe ze het centrum noemen. Het hotel waar ik werk is in Whistler Creekside, een ander ouder gedeelte van het stadje. En ik woon dan weer in Emerald State, dat is een buitenwijk van Whistler.
Als ik van mijn huis naar het hotel wil, moet ik eerst met de bus naar de stad en dan overstappen naar Creekside. In totaal ben je dan zo’n 40 minuten bezig.
De bushalte is hier niet bepaald om de hoek. Op de grote weg (volgens mij Route 99, de weg die ik nam vanuit Vancouver naar Whistler) zit de eerste halte van Emerald State, de bocht om de volgende: de onze. Het is zo’n 7 minuten lopen om heen te gaan, maar als je terugkomt duurt het wel wat langer aangezien je dan voornamelijk omhoog loopt. Helemaal bij het begin van deze wijk (bij de eerste bushalte dus) staat de brievenbus van het huis. Dit klinkt heel idioot maar het komt blijkbaar doordat de postbode niet de wijk in kan, mag of wil. Dus voor pakjes zal er wel een afhaalbericht in de brievenbus komen ofzo. De bus gaat trouwens ook de wijk niet in als het sneeuwt, wat dus regelmatig gebeurd zegt men. Omdat het hier telkens omhoog en omlaag loopt, smal is en niet de officiële grote weg. Dat maakt het vast gevaarlijk enzo.

Je ziet in Whistler overal jonge mensen met ski’s en vooral snowboards. In het centrum, op straat, in de bus. Het toeristische seizoen is nog niet echt begonnen dus het zijn nu vooral de locals en seizoenskrachten zoals ik. En die seizoenskrachten zijn jong en willen de bergen in! Ik heb nog geen skipas dus ik kan nog niet de bergen in, maar ik kijk er wel naar uit. Het hoort er gewoon bij hier. Als je hier het huis binnenloopt, heb je ook eerst een gang waar alle snowboards en ski’s staan en de jassen en broeken hangen. Toen ik hier voor het eerst binnenkwam was dat echt een apart gezicht. Nu weet ik dat heel veel uit het huis vorige week hun board hebben gekocht want toen waren er gigantische kortingen.
Iedereen loopt hier ook met een muts op het hoofd: in de bus, op straat, in de winkels. Het valt echt op als je er niet als snowdude of girl bij loopt. Dus heb ik vandaag m’n muts ook maar opgezet. En het is met de temperaturen hier natuurlijk ook gewoon lekker warm!

Vandaag heb ik een buskaart gekocht. Deze is $55 voor 30 dagen. Best veel maar een enkele rit kost $2 dus was ik met gisteren en vandaag al $6 kwijt. En dan is zo’n maandkaart natuurlijk veel voordeliger. Helemaal aangezien ik twee bussen moet nemen als ik naar m’n werk moet. Ik kreeg er trouwens ook nog een bewijs van aankoop bij want bij het invullen van de belastingformulieren in april ofzo, dan kan ik dit terugvragen. Of een gedeelte dan. Moet ik wel iedere kaart goed bewaren. Nou vooruit! ;)

Toen ging ik op zoek naar de bank. Marien had gezegd dat TD de beste was in Whistler. Vanmorgen zei al een meisje hier dat je een afspraak moet maken om een account te openen. Maar goed, toch maar langs. En ja hoor, morgenavond kan ik om 7 uur terecht. Dus nog geen Canadese bankrekening. Gelukkig kan ik wel gewoon geld halen bij de pinautomaten hier. Dat lukte Lianne dus vandaag niet. Terwijl we beiden bij de Rabobank zitten en de zelfde soort rekening hebben. En volgens haar lag het er ook niet aan dat ze geen geld meer op d’r rekening had staan. Raar hè. Het geld gaat trouwens snel op. Natuurlijk moet je in het begin altijd meer uitgeven dan wanneer je ergens een tijdje zit, maar toch. Het vliegt mijn portemonnee uit!

Maar gelukkig hebben we een andere, nog veel grotere supermarkt gevonden. Ik heb het gevoel dat deze supermarkt ook goedkoper is maar ik weet het nog niet zeker. Je kunt er tenminste wel voor veel meer terecht. Zo heb ik er een fleecedeken gekocht voor op mijn bed. Het is niet een supergrote maar toch groter dan ik verwachte. En hij was maar $12,99! Maar dan reken ik af en dan blijkt dat ik me weer verkeken heb op die belasting die er nog overheen komt. En dan blijkt het opeens ruim dan $15 te kosten. Maar goed, hij is erg warm en zacht en heeft bovendien een heel leuk Whistler opdruk dus het is nog een leuke souveniertje ook!
Dit zie je trouwens overal: dingen met opdruk van Whistler, van Canada of van de Olympische Spelen. Ik heb zelfs een winkel gezien die de Olympic Shop heet of zoiets. Die hebben dus alleen maar van dit soort spullen. Het is leuk hoor, ik ga ook echt nog wel zo’n shirt kopen. Maar het is wel heel erg aanwezig zeg maar. Je kunt hier zelfs mutsen kopen in de vorm van die mascotte die ze hebben. Echt.

Ik moet nog op zoek naar een kussen. Ik heb wel een bus gezien die naar Squimish gaat. En daar heb je een Wallmart, een supergrote supermarkt met alles erop en eraan. Volgens Sandra staat daar ook het hotel die ze gebruiken in de serie Men in Trees. Dus dat is nog wel een leuk ritje, bovendien kan ik dan goedkoop inkopen doen. Zoals dus bijvoorbeeld een kussen. Maar voor nu gebruik ik wel gewoon een extra handdoek ofzo. Ik moet toch iets!

Trouwens, als je kijkt naar het Life Traffic overzicht dan zie je ook Vancouver, BC staan. Ookal zit ik in Whistler, in ben wel die persoon. Ik weet dat het ook in Nederland vaak niet klopt, waar je woont en wat er staat. Maar toch had ik het hier anders verwacht. Maja niet dus.