Bijna iedereen verlaat Canada deze laatste dagen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet op Facebook lees dat er weer iemand op het vliegveld staat of weer veilig thuis is aangekomen. Het is zo raar, want ik ga nog lang niet weg.
Gisteren spraken we met Rachel af, want die vertrekt vandaag terug naar Korea. We spraken om 6 uur af, dus etenstijd. En waar hoor je dan heen te gaan, als je met een Koreaan bent? Natuurlijk, sushi! Ik wist natuurlijk niet wat ik moest kiezen, dus raadde Rachel me wat aan. En wauw, het was werkelijk waar echt heel lekker. Ik heb er nu weer zin in, maar ik ben nu thuis met een zelfgemaakte lasagna in de oven. (ja, echt waar!)
Vervolgens hadden we met Eric afgesproken, die zit nu ook weer in Vancouver. Hij was met een stel vrienden in een pub, waar iedereen keek naar de ijshockey wedstrijd Chicago tegen Canucks: Vancouver! Op weg naar downtown, zag ik al heel veel mensen in Canucks outfit. Ik had natuurlijk geen idee waarom, totdat bij halte Stadium-Chinatown alle Canucksmensen uitstapten.
Goed, wij in de pub. Iedereen leefde mee met het verliezen van de Canucks, totdat ze opeens begonnen te scoren. Daar leefden ze nog meer in mee! Omdat wij niet echt opletten, kwam het gejuich iedere keer als verassing. Ook het gevecht wat zo normaal is in het ijshockey was voor Rachel onvoorstelbaar. Haar gezicht sprak boekdelen, toen je zag dat een tegen een andere 'fuck you' zei was ze helemaal verbaasd. Dat was volgens haar een hele erge uitspraak. Tja, wat een cultuurverschil er dan toch nog is he. Maar goed, uiteindelijk verloren ze dik: 2 tegen 4.
Toen ik naar huis ging, ging de rest nog naar een club. Maar daar had ik niet zo'n zin in. Dus toen was het tijd om afscheid te nemen van Rachel! Het is zo'n schat. Toen ik weg liep, zei ze nog 'this street is a little bit dangerous, so you have to walk fast'. Tja, dat maakt mij natuurlijk bangig, maar dat was nergens voor nodig.
Toen ik in de skytrain zat, echter, hoorde ik een man aan de telefoon zeggen 'where are you? O, are you in the fighting train? No, I got out and into the next one'. En dat maakte me wel een beetje bang. Vechttrein? Nee toch?! Blijkbaar waren de Canucksfans op de vuist gegaan met niet-aanhangers. Toen zag ik ook op elk station politie. Ik was echt bang dat ze agressievelingen ook in mijn trein zouden stapppen, maar dat gebeurde gelukkig niet. Ik kwam gewoon netjes aan, in het donker en de kou. Niks aan de hand!
Vandaag heb ik de munten wasserij ervaren. Ik met twee zakken vol was en een portemonnee vol muntgeld naar de wasserette twee blokken verder in de straat. De wasserette staat trouwens in Burnaby, twee blokken van mijn huis is namelijk de grens Burnaby-New Westminster. En het is niet zichtbaar, afgezien van het bordje 'welcome to ...'. Best apart.
Maar goed, daar aangekomen heb ik eens even gevraagd hoe het werkt. Best simpel. Je hebt wasmachines in drie maten, voor andere prijzen dus ook. En vervolgens heb je gigantische drogers, die je moet vullen met kwartjes die elk 5 minuten waard zijn. In totaal was ik vandaag aan wassen en drogen $7,25 kwijt, maar ik heb al door dat ik de volgende keer een andere logica moet gebruiken.
O, ik heb trouwens ook wat foto's van het appartement.
