Werk zoeken in Vancouver

Dinsdag en woensdag zijn Katharina en ik naar Vancouver gegaan op zoek naar werk. Kath kon via haar werk kosteloos een kamer in het hotel in Vancouver boeken, dus konden we ruim de tijd nemen en heerlijk slapen.

Om 8.15 uur namen we de Greyhound bus vanuit Whistler Village naar Vancouver. De rit duurt 2,5 uur dus tegen 11 uur waren we goed en wel in Vancouver. Meteen maar op zoek naar het hotel om daar onze spullen achter te laten, want om nou de hele dag met alle baggage rond te lopen zagen we niet zo zitten. Het viel nog niet mee om het hotel te vinden, allereerst omdat de kaart het anders aangeeft, ten tweede omdat we geen adres konden vinden op de website, en ten derde omdat later bleek dat het onderdeel was van een ander hotel. Maar toen we het gevonden hadden bleek dat onze kamer al schoon en ready was, dus konden we meteen onze spullen daar neerzetten. We zaten helemaal bovenin: 30ste verdieping. En ik moet zeggen, dat is wel echt heel hoog. Er waren gebouwen nog hoger dan de onze, maar niet veel. Er stond een telescoop in de kamer zodat we alles goed konden zien. Je kan dan in appartementen van mensen ver weg kijken, precies zien wat ze doen. ...
De kamer had helaas maar 1 bed en dus moesten we knus samen liggen. Alvast een voorproefje van wanneer ik met Sandra en Leonie op pad ga! Haha

En toen gingen we op pad. Ik had niet echt een plan gemaakt, in tegenstelling tot Kath die precies wist naar welke hotels en restaurants ze wilde. Dus zij deed haar ding, en ik ging in New Westminster op zoek naar het winkelcentrum en gaf daar wat cv's weg. Het ging niet heel makkelijk, niet veel winkels zijn op zoek. Maar goed, je weet het nooit.

Toen we 's avonds met Kyla hadden afgesproken, van haar huren we het appartement. We zouden het contract tekenen en de borg betalen. Zo gezegd, zo gedaan. Ze heeft ons nog van alles uitgelegd hoe dingen werken enzo. Toen ik zei dat we een tv hadden gevonden en vroeg of ze het erg vond of papa en mama die binnenkort langs zouden brengen, vond ze dat ok. Maar, zei ze, ik heb geen kabel. Oh... wij dachten van wel dus nu moeten we eerst uitzoeken hoe goedkoop het is om kabel te krijgen, en dan overwegen of we dat er voor over hebben. Wat stom he!
Op de valreep gaf ze nog wat tips over mogelijk werk: bij een college in de buurt zoeken ze veel tijdelijke administratieve krachten. Jeej! Dat klinkt goed, voor mij dan. Dus daar moet ik binnenkort even naar kijken en op solliciteren.

Lekker gegeten en toen nog wat tv kijken op de hotelkamer.

En de volgende morgen begon het weer opnieuw. Dit maal ben ik in downtown gebleven, omdat ik in de krant had gelezen dat de YWCA een jobfair had, waar ik graag heen wilde. Dus om 2 uur spraken we af en gingen we op weg naar de YWCA. Daar aangekomen stond er toch een rij! Niet normaal meer joh! Dat was nogal demotiverend, al die mensen in pak en met keurige CV's in mapjes. Dus hebben we dat toch maar overgeslagen. Ik ging verder: winkels en hotels in, Kath ook.
Tegen 5 uur spraken we af, om onze baggage weer op te halen, wat te eten, en om de bus terug te nemen!

Toen we tegen half 11 weer thuis waren, werden we gewaarschuwd: het kan weleens luidruchtig worden want iedereen is naar de European Apres-ski geweest... Oke, dankjewel. En ja, luide muziek en luide mensen in het huis. Zucht, nog 2 weken is dit mijn home sweet home.