Three sisters on the road

En toen waren er drie!
Ga voor onze gezamelijke blog naar
Three sisters on the road

Bijna weer samen

Het is nu maandagochtend en morgen tegen zessen komen mijn twee zussen aan in Vancouver. Vanaf dan gaan we samen met z'n drietjes een rondreis maken door zuid west Canada en noord west USA. Daarvoor hebben we een aparte blog: Three sisters on the road. Ik zal tijdens onze reis dus waarschijnlijk ook niets op mijn blog plaatsen, maar doorverwijzen naar bovenstaande link.

Maar het is nog niet zover, ze zijn er nog niet! Vandaag en morgen worden drukke dagen! Ik moet nog naar de bieb, schoonmaken, wassen, inpakken, etc. Alle voorbereidingen die je normaal gesproken ook doet voordat je op vakantie gaat, zeg maar. Dus, ik ga aan de slag!

Dagje buitenshuis relaxen

Toen ik gisteren opstond was het heerlijk weer. De zon scheen, de carwashmeisjes waren al weer druk in de weer: een perfecte zaterdagochtend. Dus ik besloot om met mijn camera en boek naar het Queen Elizabeth Park te gaan om eens een heerlijke middag buitenshuis te relaxen! Ik wist natuurlijk nog dat dit park een prachtig park is met veel bloemen en kleur. Ik was erg benieuwd hoe het er nu uitzag, na zo'n twee maanden. Bovendien wilde ik gewoon graag buiten zijn.

Dus een busrit, een skytrain en nog een busrit verder kwam ik aan bij het park. Het weer was mooi, overal waren mensen: ze picknickten, speelden spelletjes, keken naar de eenden en natuurlijk waren er ook bruidsparen die foto's aan het maken waren. Ik heb in ieder geval 4 verschillende groepen gezien! Wow!

Ik heb me die dag bezig gehouden met dierfotografie. Bloemen had ik al genoeg op de foto van de vorige keer, bovendien was het nu niet zo bloemig. En dieren zijn zoveel leuker!

Helaas werd het echter al snel kouder, je zag een donkere wolk over het park verschijnen die niet meer wegging. Op een gegeven moment zag je veel mensen vertrekken en ook ik kreeg het gevoel dat het ieder moment kon beginnen met regenen. En natuurlijk had ik geen jas of paraplu bij me!

Gelukkig bleef het met een dreigende en koude lucht, en vandaag was het precies hetzelfde. Beetje jammer, aangezien er in Nederland een tropische zomer is. Daar ben ik nu wel een beetje jaloers op...

Happy Canada Day!

1 juli 2010 is Canada's 143ste verjaardag. En dat vieren vandaag alle Canadezen, en haar bezoekers! Happy Canada Day!

Zoals jullie weten heb ik mij opgegeven als vrijwilliger voor het event in Vancouver. Dus ging vandaag om 7.15 uur de wekker. Heel jammer, maar ik hoorde meteen al dat de straten nat waren en het nog steeds regende. Oei, dat is geen goed begin.

Tegen 9 uur was op Canada Place, waar ik doorgaf dat ik er was. Ik kreeg een prachtig (ahum, not) blauw T-shirt en witte pet (die wel leuk was!). Er bleek dat mij nog geen werkje toegewezen was dus moest ik, samen met vele anderen, blijven wachten. We werden op een gegeven moment meegenomen door een supervisor die de groep splitste en mijn deel overgaf aan een andere supervisor. Die splitste de groep weer en nam de andere helft mee naar buiten voor een klusje in de buitenlucht. Jeej wat was ik daar toen blij mee! Ik had toch echt absoluut geen zin om buiten te moeten staan, in de regen. Je weet natuurlijk niet hoe het weer blijft, want het weerbericht vanmorgen meldde 'lichte regen over de dag'. Tsja. Gelukkig stopte het tegen een uur of 11 wel met regenen en is het de rest van de dag droog en fijn weer geweest.

Naja, ik bleef met 4 anderen wachten. En wachten. En wachten. Dat duurde ruim 20 minuten en ondertussen kwamen er al mensen binnen en stelden ons al vragen! Uiteindelijk kwam de supervisor dan toch weer terug en nam ons mee op weg. Halverwege gaf hij telkens iemand weg maar deed ook duizend andere dingen. Aha, daarom duurde dat net dus zo lang!

Uiteindelijk werd ik op de gang bij de ingang van Soccer World geplaatst. Hier heb ik samen met twee jongens de hele dag vlaggen, tattoo's, pinnen, boekenleggers en programmaboekjes uitgedeeld. Ik geef het toe, het klinkt als een enorm duf klusje en dat was het eigenlijk ook wel, maar tegelijkertijd was het ook best heel leuk! De mensen die ons moeilijke vragen stelden en waar wij (alledrie!!) geen antwoord op wisten te geven, waren wat genant, maar naar verloop van tijd leer je de antwoorden wel. Het is enorm leuk om mensen blij te maken met gratis vlaggen en andere dingen. En hebberigheid bij gratis dingen is trouwens niet alleen een Nederlandse ziekte! Dat is universeel: als iets gratis is, wil iedereen het hebben.

Wat bleek was dat de helft van de Canadezen de rood of witte vesten hebben aangeschaft tijdens de olympische spelen. Echt heel veel mensen liepen daarmee rond. Dan had je een gedeelte in Canadeze ijshokey outfit. En een gedeelte uitzonderingen die je niet in een hokje kunt plaatsten. En natuurlijk waren er ook heel veel mensen in 'normale' kledij maar die hadden dan bijna allemaal wel een vlaggetje in hun haar of een tattoo op hun wang. Want ja, zo hoort het!

Ik kwam trouwens ook nog een Nederlandse vrouw tegen. Ze vroeg of ze meer tattoo's mocht voor haar neefjes in Holland. Ik zeg 'Holland? Ik ben ook Nederlands joh!' Helaas was het op dat moment topdrukte dus heb ik niet echt kunnen vragen hoe of wat, ik weet alleen dat ze morgen naar huis vliegen. Natuurlijk zie je soms ook mensen waarvan je denkt 'zijn dat Duitsers?' en dan is het antwoord eigenlijk altijd ja.

Het was feest vandaag in Canada, en dat feest is nog lang niet over. Er is momenteel bijvoorbeeld nog een vuurwerkshow gaande, maar ik was zo kapot na een dag staan en lachen en vriendelijk doen dat ik naar huis ben gegaan. Ik ga dan nu ook maar naar bed, ik kan niet meer! Maar ik wil nog een ding kwijt:

Happy Canada Day!

Canada Day Volunteer Orientation Meeting

Ik heb mij laatst opgegeven als vrijwilliger voor Canada Day in Vancouver. Woensdagavond had ik daarvan een informatieavond. Het was een prachtige dag, heel warm. 's Middags heb ik wat gewinkeld: als ik toch met het openbaar vervoer naar downtown Vancouver ga, kan ik er het beste maar een dagje van maken!

Om 5.30 ('sharp') moesten we ons melden in het voormalige IMAX theater op Canada Place. We werden verwelkomt met drinken en heerlijke koeken. Toen moesten we doorgeven dat we aanwezig waren waarna we in het theater informatie kregen. Normaal gesproken horen dit soort avonden juist verhelderend te zijn, maar in dit geval en was het voor mij juist verwarrend. Als je niet goed bekend bent met Vancouver is het sowieso lastig volgen waar alles is als ze met termen en namen gaan gooien. Maar lastiger nog, was dat er om de haverklap gezegd werd dat dingen dit jaar anders waren dan voorgaande jaren. 'In tegenstelling tot voorgaande jaren worden er dit jaar geen kaarten verkocht om het vuurwerk te bekijken vanaf Canada Place'. 'Het vuurwerk is niet te zien vanaf ...naam... maar wel vanaf ...namen...'. Kijk, het is nogal moeilijk om dingen te onthouden als ze negatief zijn.

"Denk nu niet aan een roze olifant."

Zie, dat lukt niet, want je dacht zojuist wel aan een roze olifant! Zo werkt dat met onze gedachten. Voor mensen die vorig jaar ook geholpen hebben is het misschien handig om deze aanpassingen te weten, maar voor alle nieuwe mensen is het alleen maar verwarrend. We weten ook nog niet wat we die dag gaan doen, dat komen we pas die ochtend te weten. Hmm.

Maar goed, ik heb nu in ieder geval een infofolder en het ziet er naar uit dat het een heel tof festival wordt! Er zijn heel veel verschillende dingen, zoals optredens, schmink, parade, vuurwerk etc. En toen ze de sponsers wat betreft het eten en drinken voor de vrijwilligers lieten zien, was het ook wel een leuk momentje. (Ik heb het dan over Costco, Dan-D-Pak, Jelly Belly, Old Dutch Foods, Panago, Urban Fare, Subway, Big City Cupcakes en Jugo Juice; niet verkeerd toch?)
Bovendien krijgen we natuurlijk een special T-shirt en hoed. Althans, dit is ook iets anders dan ik dacht. Ik ging uit van een rood met wit T-shirt, met maple leaf enzo erop. Een of ander rare hoed, zoals de gekheid tijdens een koninginnedag is. Zo lopen de Canadezen er op deze dag ook wel bij, de een meer dan de ander natuurlijk, maar goed. Maar juist om die reden krijgen we blauwe shirts en witte petjes. Tsja, wel logisch maar het is gewoon niet wat ik me erbij had voor gesteld.
Ik had die middag nog hele leuke T-shirts gezien die ze verkochten voor Canada Day, $5 ook maar, maar ik dacht 'nee, ik krijg toch een shirt en hoed! Het is niet nodig om extra dingen te kopen'. En nu baal ik daar dus van.


Het positieve nieuws deze dagen is natuurlijk dat het met Nederland heel goed gaat wat betreft voetbal! Jaa, dat is heel mooi. Wat ik er hiervan meekrijg, is af en toe een auto met een vlag aan het raam, de sportwinkels hebben de voetbalshirt in de etalage hangen en af te toe hoor ik iets op de radio. Over die vlaggen gesproken: ik zag er laatst eentje rijden met 'HOLLAND'! Jeej, ik weet niet hoe wat of waarom, maar jeej!
Aan de ene kant vind ik het totaal geen gemis dat alle Nederlanders zich als bondscoach gedragen en het oranje carnaval is, aan de andere kant is het hier wel een beetje te niksig.

Stanley Park

Op dinsdag zijn Lianne, Katharina en ik naar Stanley Park geweest. Maandag was Lianne gekomen en die blijft tot haar ouders op de 20ste komen, hier in huis logeren. Stanley Park is best heel mooi, maar ik word persoonlijk toch meer warm van het Queen Elizabeth Park. Maar goed, hier wat foto'!

Eerst gingen we op pad naar het strand, daar zou ook een Inukshuk staan.

Kunst van lachende mannetjes toen we onderweg waren naar het strand.

Strand! Overal liggen grote boomstronken waar je tegenaan en op kan liggen. Het lijkt heel raar, maar het is op zich best handig!

Inukshuk! Met special effect, mede mogelijk gemaakt door Lianne.

En toen gingen we naar het park. Ik was het meest enthousiast van de dieren daar.

Vancouver skyline, vanaf Lost Lagoon.

En ja, ik vind ze echt heel erg leuk: eekhoorntjes! Hoewel ze hier stukken groter zijn dan ze in Whistler waren, blijven ze reuze schattig. Een jonkie bleef telkens maar naar Katharina's been komen, en toen waren wij bang dat hij omhoog zou klimmen. Achteraf zou het wel een leuke foto zijn geworden...

We zagen echter ook nog een stinkdier over het paadje voor ons rennen, en die was nog veeeeel groter!

Toen begon onze zoektocht naar de totempalen. Dat viel nog niet mee. Uiteindelijk zijn we er dan wel aangekomen, maar het viel echt heel erg tegen. Victoria is wat dat betreft echt zoveel mooier. Maar goed, toch maar foto's gemaakt natuurlijk!

Toen Lianne en ik vervolgens in downtown op zoek gingen naar een fijn eettentje, kwamen we Ellen en Elin tegen! Dit zijn twee Zweedse meiden die ook tijdelijk bij ons in huis in Whistler hebben gewoont, en daarna zelf wat hebben gezocht. Echt super toevallig. Dan kan zo'n stad heel groot zijn, maar toch kom je bekenden tegen.

Nog een kunstfoto van Lianne.

Mijn op-zoek-naar-werk acties zijn tot op heden nog op niks uit gelopen. Ik blijf maar doorgaan: een dagje leuke dingen doen, een dagje werk zoeken. Ik solliciteer overal waar ik maar kom en ze mensen zoeken,

maar het blijft moeilijk. Maar ik ga dapper door, ik zal toch heus een keer iets vinden!

Queen Elizabeth Park

Het is hier prachtig lenteweer: zon, warmte, een beetje wind. Perfect dus voor een bezoekje aan het Queen Elizabeth Park in Vancouver. Dit park is, na Stanley Park, het drukbezochtste park in Vancouver. Het zit vol met prachtige bloemen en planten.

En eekhoorntjes!

Vervolgens hebben we nog maar even wat gegeten. En na het succesvolle sushi met Rachel, waar Katharina niks at omdat die al had gegeten, zijn we voor een tweede ronde sushi gegaan. Deze keer ging het voor mij wat minder. Mijn sushi viel in de saus, het bakje viel om over mijn dienblad en mij heen. En vervolgens gebeurde het allemaal nog een keer. Nee, er was toch echt iets mis met mij die dag. 's Avonds gooide ik drinken over mezelf heen dus ben ik toen maar gestopt met eten of drinken.

Dag allemaal!

Bijna iedereen verlaat Canada deze laatste dagen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet op Facebook lees dat er weer iemand op het vliegveld staat of weer veilig thuis is aangekomen. Het is zo raar, want ik ga nog lang niet weg.

Gisteren spraken we met Rachel af, want die vertrekt vandaag terug naar Korea. We spraken om 6 uur af, dus etenstijd. En waar hoor je dan heen te gaan, als je met een Koreaan bent? Natuurlijk, sushi! Ik wist natuurlijk niet wat ik moest kiezen, dus raadde Rachel me wat aan. En wauw, het was werkelijk waar echt heel lekker. Ik heb er nu weer zin in, maar ik ben nu thuis met een zelfgemaakte lasagna in de oven. (ja, echt waar!)

Vervolgens hadden we met Eric afgesproken, die zit nu ook weer in Vancouver. Hij was met een stel vrienden in een pub, waar iedereen keek naar de ijshockey wedstrijd Chicago tegen Canucks: Vancouver! Op weg naar downtown, zag ik al heel veel mensen in Canucks outfit. Ik had natuurlijk geen idee waarom, totdat bij halte Stadium-Chinatown alle Canucksmensen uitstapten.
Goed, wij in de pub. Iedereen leefde mee met het verliezen van de Canucks, totdat ze opeens begonnen te scoren. Daar leefden ze nog meer in mee! Omdat wij niet echt opletten, kwam het gejuich iedere keer als verassing. Ook het gevecht wat zo normaal is in het ijshockey was voor Rachel onvoorstelbaar. Haar gezicht sprak boekdelen, toen je zag dat een tegen een andere 'fuck you' zei was ze helemaal verbaasd. Dat was volgens haar een hele erge uitspraak. Tja, wat een cultuurverschil er dan toch nog is he. Maar goed, uiteindelijk verloren ze dik: 2 tegen 4.

Toen ik naar huis ging, ging de rest nog naar een club. Maar daar had ik niet zo'n zin in. Dus toen was het tijd om afscheid te nemen van Rachel! Het is zo'n schat. Toen ik weg liep, zei ze nog 'this street is a little bit dangerous, so you have to walk fast'. Tja, dat maakt mij natuurlijk bangig, maar dat was nergens voor nodig.

Toen ik in de skytrain zat, echter, hoorde ik een man aan de telefoon zeggen 'where are you? O, are you in the fighting train? No, I got out and into the next one'. En dat maakte me wel een beetje bang. Vechttrein? Nee toch?! Blijkbaar waren de Canucksfans op de vuist gegaan met niet-aanhangers. Toen zag ik ook op elk station politie. Ik was echt bang dat ze agressievelingen ook in mijn trein zouden stapppen, maar dat gebeurde gelukkig niet. Ik kwam gewoon netjes aan, in het donker en de kou. Niks aan de hand!

Vandaag heb ik de munten wasserij ervaren. Ik met twee zakken vol was en een portemonnee vol muntgeld naar de wasserette twee blokken verder in de straat. De wasserette staat trouwens in Burnaby, twee blokken van mijn huis is namelijk de grens Burnaby-New Westminster. En het is niet zichtbaar, afgezien van het bordje 'welcome to ...'. Best apart.
Maar goed, daar aangekomen heb ik eens even gevraagd hoe het werkt. Best simpel. Je hebt wasmachines in drie maten, voor andere prijzen dus ook. En vervolgens heb je gigantische drogers, die je moet vullen met kwartjes die elk 5 minuten waard zijn. In totaal was ik vandaag aan wassen en drogen $7,25 kwijt, maar ik heb al door dat ik de volgende keer een andere logica moet gebruiken.

O, ik heb trouwens ook wat foto's van het appartement.

Vancouver Aquarium

We vonden het tijd om eens iets te doen. Iets leuks, iets meer dan boodschappen en wat winkels in. Dus zijn Katharina en ik dinsdag naar het Vancouver Aquarium geweest. We waren drie keer precies op tijd voor een slang, 3D-film en een show. Super dus! En het weer was werkelijk geweldig.

Helaas, zagen we toen we zaten te eten al een donkere wolk aankomen. Net toen we klaar waren begon er een dolfijnenshow. Hierna gingen we weg, en toen begon het me toch te regenen! Niet normaal meer!

Gelukkig heb ik nu een paraplu, want die heb je wel echt nodig hier. Maar ondanks dat waren we nog zeiknat toen we bij de bushalte aankwamen.

Maar goed, toch was het een heel geslaagde dag!