It's puking snow!

Jaja, we hebben nu eindelijk weer eens echt sneeuw. 21 centimeter verse poeder in de laatste 24 uur, dat maakt dat iedereen hier in Whistler gek wordt. Het is nu zaterdagochtend 9 uur en ik denk niet dat er, behalve mijzelf, ook maar iemand is die nog in dit huis is. En ik was gisteren op de berg, dus mag ik vandaag weer een dagje rust.

Waarom ik gister ging was een combinatie van een nieuwe aankoop en het simpele feit: it's puking snow! (Hippe taal voor het feit dat er heel veel sneeuw aan het vallen is. Als snowboarder moet je wel deze taal gebruiken, anders hoor je er niet bij. Dus vandaar.) Ik liep eergisteren door het dorp en vond daar een supershirt: een zogenaamde base layer om in te snowboarden. Het houdt je warm in de kou. En... ik heb hem gewoon gekocht. Mijn andere shirt is een $10 shirt waarin ik me niet bepaald mooi vind, nu heb ik een mooie ;) Dus tja, toen moest ik natuurlijk wel meteen dat shirt uitproberen! Dus ging gisteren mijn wekker om 8 uur.

Toen ik aan het ontbijten was, waren de meeste mensen al weg. Sommigen moesten werken, maar de meesten stonden al lang en breed in de rij voor de lift. Ik nam weer een les dus ik hoefde niet voor 9.45 in het dorp te zijn. In de keuken was Chris aan het vertellen hoe geweldig het nu wel niet was. Dat ik inderdaad moest gaan snowboarden want de sneeuw was super! Of nee, het was sick, sick! Dit maakte mij een beetje angstig: ik ben nog maar een beginner, is het niet te eng voor mij?

Toch ben ik maar gegaan. Onderweg naar de bushalte kwam ik een man tegen die zijn oprit sneeuwvrij aan het maken was. Hij vertelde dat het heel druk was, om half 9 was hij in het dorp geweest. Maar het was zo druk dat alle parkeerplaatsen al vol waren, dus toen is hij maar weer naar huis gegaan. Bovendien hoorden we nog overal zogenaamde lawinebommen: kleine bommen die kleine lawines veroorzaken, om te voorkomen dat er 1 grote ontstaat. Dit betekend dat ze dus nog bezig zijn met de berg, en dat de top grotendeels (nog) gesloten is. Wat dus nog langere rijen betekend. Voor mij als beginner maakt het allemaal niet zoveel uit, ik blijf op de beginnersstukjes en bovendien met een leraar mag je sneller door de rijen en doe je alleen maar veilige dingen.

In het dorp aangekomen, lijkt het eigenlijk helemaal niet zo druk. Er is nog voldoende plek voor mij in een les. Ik zeg tegen een van de leraren dat ik wel een beetje bang werd toen Chris zei dat de sneeuw 'sick' is. De leraar beaamde dit maar zei dat het 'sik' is en dat het een term is voor nog beter dan heel goed. Het heeft met niets engs te maken. Hehe, dat is fijn!

De les begonnen we op de magic carpet. Ik met nog twee vrouwen en de lerares. De sneeuw was geweldig: sik! Terwijl we normaal over de sneeuw heen gaan, gingen we er nu doorheen. Met zo'n 20 centimeter poeder betekende dit dat de snelheid heel wat omlaag ging. Ik hoorde een skilerares zeggen dat ze zich die dag in ieder geval geen zorgen hoefde te maken over hoge snelheids botsingen. Onze boarden moesten zelfs tijdens de les gewaxt worden, terwijl die van mij best nog gleed in vergelijking met de anderen.
En toen gingen we met z'n allen van midstation naar beneden boarden! Een groene piste dus, heel raar om zo het dorp binnen te rijden. Maar wel heel cool. De vele en zachte sneeuw maakte dat ik nog nauwelijks bang was om te vallen, je gaat gewoon. Want als je valt, val je zo zacht dat het niks voorstelt. En dus ga je gewoon, zo snel als je kan met bochtjes ook op stijle stukken.

Na de lunch werden ik en een andere in een andere groep geplaatst. Dit was even een domper, want voor mij was dit niveau veel te laag. Maar aangezien ik staff ben, en niet voor de les betaal, interesseert het ze eigenlijk niet zoveel of het wel goed is voor mij. Toen 'de baas' dit tegen de nieuwe leraar zei, had dit het gevolg dat hij eigenlijk geen aandacht meer aan mij schonk, heel stom!
Dus zat ik te bedenken wat ik zou doen. We waren namelijk op de mini magic carpet: drie bochtjes en je bent weer beneden. Het kost meer moeite om boven te komen dan om naar beneden te gaan. Zou ik de grote magic carpet opgaan? Of zal ik de skilift pakken? Of zou ik gewoon stoppen en naar huis gaan? Gelukkig zei het meisje die 's morgens ook in mijn groep zat dat ze ook graag de skilift wilde nemen. Een ander meisje pikte dit op en wilde dit ook en toen, opeens, gingen we met de lift naar boven! Jeej! En toen was het weer leuk, naar beneden: bochtje, bochtje, bochtje, wachten op de anderen. En weer verder.

Na twee keer was het kwart over drie en stopte de les. En heb ik een hele leuke dag gehad! Ik was bekaf door de actie, ik heb gisteren veel meer gedaan dan ik soms in een les doe. Nu deden we lange stukken en dat is heel leuk, vooral met deze sneeuw. M'n knie doet wel weer pijn, maar ach, je kan niet alles hebben he.

Dus vandaag een dagje niks, bijkomen van alles. Misschien dat ik morgen wel weer ga. Maar vandaag moet ik boodschappen doen en naar de brievenbus. Ik heb al een heel aantal kaarten en pakjes (!!) gekregen maar ik maak alles pas open op dinsdag de 16e.
Dan heb ik trouwens een kaart voor de paralympische alpine skien. Het is een dagevent: er zijn twee wedstrijden. De mannen en vrouwen Super Combined Super-G, voor zitten, staan en visueel beperkten. En de mannen en vrouwen Super Combined Slalom, voor zitten, staan en visueel beperkten. En ik mag, met mijn kaart van $19, dus naar alles! Is toch echt een schijntje!

Wisten jullie trouwens dat we ook een Nederlandse deelnemer hebben bij de Paralympics? Kees-Jan van der Klooster doet mee in het alpine skien, maar helaas niet waar ik heen ga. Je ziet nu behoorlijk veel Nederlanders in het dorp. Vergeleken met de drukte tijdens de Spelen en nu, en de hoeveelheid Nederlanders toen en nu. Is wel heel leuk hoor! Toen Lianne en ik maandag in het dorp waren voor de Paralympische vlam, zagen we, denk ik nu, Kees-Jan. En wij waren helemaal verbaasd: oranje, zal dat een Nederlandse sporter zijn? En toen zagen we op zijn rug 'Nederland': ja! En vanaf dat moment zie je overal oranje, en hoor je flarden Nederlands op straat.

Ik zal mijn oranje medaille-broche weer gaan dragen!

Ennuh, de data van het alpine skien zijn gewijzigd vanwege het weer. Mijn kaartje blijft nog wel gewoon geldig voor de 16e, alleen is er dan nu het mannen en vrouwen Giant Slalom. En... Kees-Jan doet daar aan mee, dus moet ik nu in oranje!