Het plaatselijke kinderkoor zong het Canadese volkslied. Niet altijd even zuiver, maar de camera en microfoon ging rond, waardoor het geluid op het einde zeker mooier was! Het raakt je toch, zoveel kinderstemmetjes die een volkslied zingen.
En toen begon de rondgang. Ik denk dat de vlam wel vier of vijf keer het dorp door gelopen is. Met telkens een andere persoon die de vlam droeg, want dat is natuurlijk leuk.
Ondertussen werd er op het podium opgetreden en kwamen er 'belangrijke mensen' wat praten. Natuurlijk stond er ook een doventolk op de podium, want iedereen was natuurlijk welkom!
De laatste vlamdrager in Whistler was een local. Matt Hallat is een Paralympische Alpine skier. Hij verloor op zijn 6e een been aan kanker. Zo ongeveer alle vaste inwoners van Whistler waren aanwezig om hem aan te moedigen. Het was duidelijk dat Matt hier bekend is, en dat het hele dorp 100% achter hem staat.
Maar de rest gaat natuurlijk ook gewoon verder. En dan is het ook nog eens heel mooi weer! De ene dag schijnt de zon, is het warm alsof het lente is. De volgende dag sneeuwt het en is het koud!! Zon is natuurlijk leuk, maar sneeuw en kou is wat we hier nodig hebben. Dus de beste combinatie is sneeuw in de nacht en zon overdag. En eigenlijk is dat het momenteel ook!
3 opmerkingen:
He Berniek,
Wat lief, om al die kinderen in hun rode jassen met mutsen te zien zingen, dat raakt je zeker. Fijn dat er zoveel mensen waren, als er dan ook nog iemand uit Whistler zelf de flam mag aan steken, is voor hun natuurlijk helemaal geweldig.
liefs mama
Leuk weer deze foto's!
Toch een stuk spannender dan hier in Nederland waar op dit moment alleen maar gesproken wordt over het hertellen van de stemmen....
♥ Leonie
he sis
Ik ben ook weer in het land. Zal je wel een mail sturen met mijn belevenissen.
hugs
Sandra
Een reactie posten