Het is begonnen!

Het is begonnen, de Olympische Winterspelen 2010 in het mooie Canada. Gisteren was de openingsceremonie live te zien, waarschijnlijk overal ter wereld. En ook in Whistler waren buiten overal grote en kleine tv-schermen waarop de meningte alles kon meekijken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alles heb gevolgd, want het regende en ik had mijn hoofd meer staan bij mijn snowboard-issue. Maar natuurlijk heb ik wel de Nederlandse ploeg zien binnenkomen en heb ik even 'Go Nederland!! Whooo!' geroepen. Het is toch wel bijzonder, als je buiten staat in een grote menigte die allemaal op andere momenten juichen voor hun land. Als je een grote groep mensen op tv maar ook om je heen, het Canadese volkslied hoort zingen. Als de Four Nations zich presenteren en je dan de Squamisch nation ziet, die groep mensen die zo dichtbij wonen en waarmee ik werk. Het is bijzonder, zeker.

Een tegenslag is natuurlijk de dood van de Georgiër Nodar Koemaritasjvili. Terwijl ik aan het werk was in het hotel, hoorde ik de ambulances langskomen, later bleek hoorde ik pas van dit ongeluk. Het is tragisch en er is een onderzoek gaande. In het dorp staat een levensgroot beeld van de 5 olympische ringen. Nu zijn hier kaarsen en bloemen bijgezet, ter gedachtenis. Camera's zijn hier niet meer weg te denken uit het straatbeeld, en zo ook hier. Ze wachten vooral op iemand die een kaartje opsteekt of iets anders speciaals doet: emotie verkoopt.

En ik zit in dit feestgedruis lekker thuis. Ik was op zoek naar een televisiekanaal die het schaatsen zou uitzenden, maar dat valt tegen. De NOS website mag alleen maar in Nederland uitzenden, dus dat kunnen we ook niet zien.

Maar Lianne heeft een Canadese zender gevonden, dus hebben we net wel Sven heel hard zien gaan! Nu is er weer reclame op, ja dat gaat ook op internet gewoon door. Raar maar waar.
En jahoor! Sven wint en ga ik natuurlijk in compleet oranje outfit de straat op, dat begrijpen jullie. Want iedereen mag wel even weten: wij hebben gewonnen!!!