2-2 gelijke stand voor goed en slecht

Het is een rare dag vandaag. Met een gelijke stand voor goed en slecht. Laten we goed beginnen: op verzoek, ik heb foto's van de huidige situatie in Whistler, en Leonie's computer is vandaag gekomen! Het mindere nieuws: mijn Nederlandse pinpas doet het niet meer, en bovendien ben ik ziek.

Gisteren toen ik opstond voelde ik me al niet geweldig. Keelpijn en verkouden. Maar ach. Ik had het gevoel dat het aan het huis lag, dus ging ik naar buiten om foto's te maken van een half-af Olympisch dorp Whistler. Heel leuk, dus hier zijn de foto's.


Onze splinternieuwe bushalte. Om de bus uit te testen besloten we hier te wachten en de bus te nemen. We verwachtten een normale bus, maar er kwam een heel schattig klein busje aan! Jammer dat we moesten haasten bij het overstappen, anders had ik er een foto van gemaakt. Misschien later een keer.


Village Square, voor zover het af is.



Net niet af, dat Whistler Medals Plaza. Je ziet ook de Ticket Box, daar heb ik bijvoorbeeld die kaartjes voor de Biatlon gekocht. Er werkt ook een Nederlandse jongen, grappig he!


Ik op de brug met wat Olympische vlaggen op de achtergrond. Die zie je dus overal, door het hele dorp.


De gondola exchange. De jongen op de voorgrond heeft een ID om zijn nek waarmee hij gratis busvervoer krijgt. Grr.

Toen wilde ik na afloop nog even langs de Rexall om iets voor mijn keel te halen, zuigtabletjes ofzo of gewoon zachte drop? Maar aangezien ik blut ben moest ik eerst even Nederlands geld pinnen. En dat ging dus niet. De automaten geven aan dat mijn pas niet geldig is, maar dat is natuurlijk onzin. Zo van de ene op de andere dag doet ie het niet meer! Het is hetzelfde verhaal als Lianne, die heeft met veel moeite en 3 nieuwe pinpassen verder eindelijk weer een werkende pas. Dus ik heb direct met de Rabobank gemaild maar natuurlijk kunnen ze niks vinden en gaan ze een nieuwe pas naar me opsturen. Maar daar gaat ook minstens een week overheen. Pff, wat een gedoe!

Maar goed, maar naar huis dan zonder iets voor mijn keel te halen. Thuis ging het heel aardig. Maar tegen 7 uur zat ik voor de tv en mijn ogen waren moe! Ik was gewoon ziek, hoe kun je anders verklaren dat iemand die om 10 uur opstaat, bijna geen drol doet en dan om 7 uur alweer doodop is! Dus tegen 9 uur ben ik toch maar naar mijn bed gegaan. Nu is het nog steeds niet geweldig. Het is een griepje die heel vervelend voelt. Want ziek zijn wil je niet hier aan de andere kant van de oceaan. Ik wil nu met appelsap op de bank maar ik heb geen geld voor appelsap en bovendien ga ik hier niet op de bank liggen. Dan is thuis, echt thuis, wel zoveel beter.

En toen begon het wachten. De hele ochtend heb ik met uitzicht op de oprit naar buiten zitten kijken. De minilaptop die Leonie had besteld via de Canadese Dell zou vandaag komen en aangezien we geen bel hebben, heb ik het opgelost door mijn strategische plek. Het zou tussen 9 en 5 bezorgd worden, dus ik zat al vroeg klaar. Ondertussen ben ik gaan Skypen en tegen 1 uur was het dan zover. Midden in het Skypegesprek met papa en mama zag ik de bezorgwagen aan komen rijden. Dus ik sprint naar boven om mijn paspoort te halen, want ik ging er vanuit dat ik me moest identificeren. Maar dat was niet nodig, na een handtekening kreeg ik het pakketje overhandigd!
Hij is heel mooi paars en hij werkt snel! Wel raar is dat ik er geen cd/dvd in kan doen want er is geen schijfopening! Maar er zitten wel installatiecd-roms bij. Ze zijn allemaal al geinstalleerd op de pc, dus dat scheelt maar toch is het raar. Er zit wel een SD kaartlezer in, maar mijn fotokaartje van mn camera is een mini-DS! Dus dat past niet. Maar de meesten een DS-kaartje en past dat wel. Leonie's kaart past bijvoorbeeld weer wel, gelukkig maar!