Stanley Park

Op dinsdag zijn Lianne, Katharina en ik naar Stanley Park geweest. Maandag was Lianne gekomen en die blijft tot haar ouders op de 20ste komen, hier in huis logeren. Stanley Park is best heel mooi, maar ik word persoonlijk toch meer warm van het Queen Elizabeth Park. Maar goed, hier wat foto'!

Eerst gingen we op pad naar het strand, daar zou ook een Inukshuk staan.

Kunst van lachende mannetjes toen we onderweg waren naar het strand.

Strand! Overal liggen grote boomstronken waar je tegenaan en op kan liggen. Het lijkt heel raar, maar het is op zich best handig!

Inukshuk! Met special effect, mede mogelijk gemaakt door Lianne.

En toen gingen we naar het park. Ik was het meest enthousiast van de dieren daar.

Vancouver skyline, vanaf Lost Lagoon.

En ja, ik vind ze echt heel erg leuk: eekhoorntjes! Hoewel ze hier stukken groter zijn dan ze in Whistler waren, blijven ze reuze schattig. Een jonkie bleef telkens maar naar Katharina's been komen, en toen waren wij bang dat hij omhoog zou klimmen. Achteraf zou het wel een leuke foto zijn geworden...

We zagen echter ook nog een stinkdier over het paadje voor ons rennen, en die was nog veeeeel groter!

Toen begon onze zoektocht naar de totempalen. Dat viel nog niet mee. Uiteindelijk zijn we er dan wel aangekomen, maar het viel echt heel erg tegen. Victoria is wat dat betreft echt zoveel mooier. Maar goed, toch maar foto's gemaakt natuurlijk!

Toen Lianne en ik vervolgens in downtown op zoek gingen naar een fijn eettentje, kwamen we Ellen en Elin tegen! Dit zijn twee Zweedse meiden die ook tijdelijk bij ons in huis in Whistler hebben gewoont, en daarna zelf wat hebben gezocht. Echt super toevallig. Dan kan zo'n stad heel groot zijn, maar toch kom je bekenden tegen.

Nog een kunstfoto van Lianne.

Mijn op-zoek-naar-werk acties zijn tot op heden nog op niks uit gelopen. Ik blijf maar doorgaan: een dagje leuke dingen doen, een dagje werk zoeken. Ik solliciteer overal waar ik maar kom en ze mensen zoeken,

maar het blijft moeilijk. Maar ik ga dapper door, ik zal toch heus een keer iets vinden!

Queen Elizabeth Park

Het is hier prachtig lenteweer: zon, warmte, een beetje wind. Perfect dus voor een bezoekje aan het Queen Elizabeth Park in Vancouver. Dit park is, na Stanley Park, het drukbezochtste park in Vancouver. Het zit vol met prachtige bloemen en planten.

En eekhoorntjes!

Vervolgens hebben we nog maar even wat gegeten. En na het succesvolle sushi met Rachel, waar Katharina niks at omdat die al had gegeten, zijn we voor een tweede ronde sushi gegaan. Deze keer ging het voor mij wat minder. Mijn sushi viel in de saus, het bakje viel om over mijn dienblad en mij heen. En vervolgens gebeurde het allemaal nog een keer. Nee, er was toch echt iets mis met mij die dag. 's Avonds gooide ik drinken over mezelf heen dus ben ik toen maar gestopt met eten of drinken.

Dag allemaal!

Bijna iedereen verlaat Canada deze laatste dagen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet op Facebook lees dat er weer iemand op het vliegveld staat of weer veilig thuis is aangekomen. Het is zo raar, want ik ga nog lang niet weg.

Gisteren spraken we met Rachel af, want die vertrekt vandaag terug naar Korea. We spraken om 6 uur af, dus etenstijd. En waar hoor je dan heen te gaan, als je met een Koreaan bent? Natuurlijk, sushi! Ik wist natuurlijk niet wat ik moest kiezen, dus raadde Rachel me wat aan. En wauw, het was werkelijk waar echt heel lekker. Ik heb er nu weer zin in, maar ik ben nu thuis met een zelfgemaakte lasagna in de oven. (ja, echt waar!)

Vervolgens hadden we met Eric afgesproken, die zit nu ook weer in Vancouver. Hij was met een stel vrienden in een pub, waar iedereen keek naar de ijshockey wedstrijd Chicago tegen Canucks: Vancouver! Op weg naar downtown, zag ik al heel veel mensen in Canucks outfit. Ik had natuurlijk geen idee waarom, totdat bij halte Stadium-Chinatown alle Canucksmensen uitstapten.
Goed, wij in de pub. Iedereen leefde mee met het verliezen van de Canucks, totdat ze opeens begonnen te scoren. Daar leefden ze nog meer in mee! Omdat wij niet echt opletten, kwam het gejuich iedere keer als verassing. Ook het gevecht wat zo normaal is in het ijshockey was voor Rachel onvoorstelbaar. Haar gezicht sprak boekdelen, toen je zag dat een tegen een andere 'fuck you' zei was ze helemaal verbaasd. Dat was volgens haar een hele erge uitspraak. Tja, wat een cultuurverschil er dan toch nog is he. Maar goed, uiteindelijk verloren ze dik: 2 tegen 4.

Toen ik naar huis ging, ging de rest nog naar een club. Maar daar had ik niet zo'n zin in. Dus toen was het tijd om afscheid te nemen van Rachel! Het is zo'n schat. Toen ik weg liep, zei ze nog 'this street is a little bit dangerous, so you have to walk fast'. Tja, dat maakt mij natuurlijk bangig, maar dat was nergens voor nodig.

Toen ik in de skytrain zat, echter, hoorde ik een man aan de telefoon zeggen 'where are you? O, are you in the fighting train? No, I got out and into the next one'. En dat maakte me wel een beetje bang. Vechttrein? Nee toch?! Blijkbaar waren de Canucksfans op de vuist gegaan met niet-aanhangers. Toen zag ik ook op elk station politie. Ik was echt bang dat ze agressievelingen ook in mijn trein zouden stapppen, maar dat gebeurde gelukkig niet. Ik kwam gewoon netjes aan, in het donker en de kou. Niks aan de hand!

Vandaag heb ik de munten wasserij ervaren. Ik met twee zakken vol was en een portemonnee vol muntgeld naar de wasserette twee blokken verder in de straat. De wasserette staat trouwens in Burnaby, twee blokken van mijn huis is namelijk de grens Burnaby-New Westminster. En het is niet zichtbaar, afgezien van het bordje 'welcome to ...'. Best apart.
Maar goed, daar aangekomen heb ik eens even gevraagd hoe het werkt. Best simpel. Je hebt wasmachines in drie maten, voor andere prijzen dus ook. En vervolgens heb je gigantische drogers, die je moet vullen met kwartjes die elk 5 minuten waard zijn. In totaal was ik vandaag aan wassen en drogen $7,25 kwijt, maar ik heb al door dat ik de volgende keer een andere logica moet gebruiken.

O, ik heb trouwens ook wat foto's van het appartement.

Vancouver Aquarium

We vonden het tijd om eens iets te doen. Iets leuks, iets meer dan boodschappen en wat winkels in. Dus zijn Katharina en ik dinsdag naar het Vancouver Aquarium geweest. We waren drie keer precies op tijd voor een slang, 3D-film en een show. Super dus! En het weer was werkelijk geweldig.

Helaas, zagen we toen we zaten te eten al een donkere wolk aankomen. Net toen we klaar waren begon er een dolfijnenshow. Hierna gingen we weg, en toen begon het me toch te regenen! Niet normaal meer!

Gelukkig heb ik nu een paraplu, want die heb je wel echt nodig hier. Maar ondanks dat waren we nog zeiknat toen we bij de bushalte aankwamen.

Maar goed, toch was het een heel geslaagde dag!

Foto's van de laatste dagen Whistler

Hierbij een stapel foto's van de laatste dagen Whistler. Ik was er nog niet aan toe gekomen, maar hierbij dan toch.

Katharina en ik, in Blacks Pub.

Lianne wordt 24! (door haar)zelfgemaakte cheescake met spetterkaarsjes in de vorm van een 2 en een 4. En dat maakt 24 Inger! Geen 42! Naja, ook wel, maar in dit geval nog lang niet.

Dus daar proosten we op!

Katharina, Inger en Berniek - Team New Westminster

En toen was het tijd om in te pakken. En dat viel nog niet mee.

En dan is het opeens wel heel erg leeg!

Samen met Inger en Lianne hebben we heerlijk ontbeten op de dag van vertrek. Maar de planning was iets te ruim dus hebben we bij de speeltuin in het dorp nog even in de zon gezeten om de tijd voorbij te laten gaan.

Van ons nieuwe appartement heb ik nog geen foto's, die komen nog. Morgen post ik de foto's van het Vancouver Aquarium, waar ik vandaag ben geweest. Ik moet wel een beetje spreiden he, anders is het niet leuk voor jullie! Groetjes!

New Westminster, hallo!

Ik wilde even kort mede delen, dat Katharina en ik vanavond goed en wel aangekomen zijn in New Westminster. We hadden nogal veel bagage, maar dit kwam helemaal goed. Gelukkig hielpen Lianne en Inger ons vanmorgen mee met sjouwen.

Om 4 uur kwamen we aan op het busstation in Vancouver waarna we de taxi namen naar ons nieuwe appartement in New West. Daar stond een hele delegatie ons op te wachten (naja, 3 mensen) omdat Kyla, van wie we het appartement huren, natuurlijk ook nog met haar hebben en houden weg moest. Ik heb de grote kamer genomen, hehe. Heel groot is het nou ook weer niet hoor: het bed is een twijfelaar en bovendien sluit de deur niet goed. Dus het is niet alleen maar geweldig, maar toch is het wat mij betreft 100 keer beter dan Deerhorn Place. Het voelt gewoon zoveel fijner.

Raar is dat het geluid van buiten, wat er in Whistler totaal niet was, hier dus wel is. We wonen aan een vrij drukke weg en de auto's hoor je wel langskomen. Bovendien gaat het automatische voetgangerstoplicht hier om de halve minuut met 'koekoek koekoek'. Maar in het appartement is het hier dan weer stil, en dat was het in Whistler niet.

We hebben al even gekeken wat voor supermarkten er hier in de buurt te vinden zijn. Er zitten op 2 blokken afstand een SafeWay en een SafeOnFood. Dus super makkelijk! We waren vandaag al even in de SafeOnFood en dat is me toch een winkel. Dat kun je dus absoluut niet met Whistler vergelijken. Ze hadden een hele (lange) gang vol met bussen met nootjes, pasta, etc. Dit kun je dus in grote hoeveelheden kopen. Er gaat echt een wereld voor me open. Of het echt goedkoper is, heb ik nog niet goed gezien.

Vanavond heb ik op mijn eigen kamer (lekker om dat te kunnen zeggen) de Koninginnedag uitzending van Ik Hou Van Holland gekeken. Dat en een oranje hawaislinger aan mijn tas, is alles wat ik van Koninginnedag meegekregen heb.

Ik ga nu slapen, ben behoorlijk moe. Bovendien is het bijna middenacht.
Groetjes!

Inpakken

Het einde nadert en over twee dagen vertrekken Katharina en ik naar New Westminster, bij Vancouver. Katharina blijft helaas maar twee weken. Haar moeder is ziek en dus wil zij graag naar huis, heel begrijpelijk. Dit maakte het voor mij wat lastig, want hoe moet dat dan met het nieuwe appartement? De huurprijs is $900 per maand, en dat kan ik natuurlijk niet alleen betalen. Bovendien had ik ook helemaal geen zin om alleen te wonen, dan gebeurt er helemaal niks. Ik ken mezelf.
Gelukkig wist ik dat Inger ook naar Vancouver wilde. Inger is een Noors meisje die ook in dit huis heeft gewoond en nu als nanny bij mensen in huis woont. Dus heb ik dit balletje maar meteen laten rollen, en ze reageerde direct heel positief. Na een aantal dagen wachten, want zij moest er toch over nadenken en dit bovendien regelen met haar huidige werk, is het verlossende woord gehoord: ja! Dus op de 15e mei vertrekt Katharina en komt Inger aan. Ik ben hier echt superblij mee. Inger is een hele leuke meid, wel wat anders dan Katharina of mij, maar ik kan het goed met dr vinden. Dus dat komt vast en zeker wel goed!

Dus was ik vanmorgen aan het inpakken. En ik moet zeggen, dat valt nog niet mee. Ik heb gewoon teveel spullen! Een koffer, een tas en bovendien een koelbox die m'n ouders hadden gekocht en ik straks met mijn zussen ook nodig heb. En dan natuurlijk nog een tas handbagage. Poe! En Katharina heeft nog veel meer... (En papa en mama hebben m'n snowboardspullen allemaal al mee genomen.)
Het is ongelofelijk, ik moet in Vancouver, als ik me klaar moet maken voor de reis met Sandra en Leonie, misschien toch beslissen dingen weg te doen. Of naar huis te sturen, dat doen heel veel mensen hier. Maar ja, dat is zo enorm duur! Nouja, nu is het in ieder geval gepakt. En daar gaat het om.

Vanavond viert Lianne haar verjaardag. Dus dat wordt vast gezellig.
Morgen moet ik naar mijn werk om daar de dingen te regelen. Terwijl ik dit schrijf bedenkt ik me dat ik nog schoenen op mijn werk heb staan, waar ik niet aan gedacht had, en die dus nergens meer in passen. Naja.

Nog even, en ik ben geen echte Whistlerite meer. Ter compensatie zullen we constant met een muts op lopen, en praten over 'sik pow'. Misschien dat we dit dorpje dan niet zo erg zullen missen.