Oranje!

Daar gaan we dan, op naar de finale!

Ik heb gisteren dus meteen mijn oranje shirt aangetrokken. Veel mensen keken wel en twee vrouwen maakten opmerkingen. 

Maar het mooiste vind ik nog wel alle duitse vrienden die ik heb en op Facebook vol zelfvertrouwen aangaven dat ik zeker niet moest denken dat wij van hun gingen winnen. En nu: zijn zij niet eens door naar de finale! O wat is dat zoet, want werkelijk allemaal waren ze ervan overtuigd dat zij zouden winnen.

Wat er nu ook nog gebeurd, we hebben deze keer in ieder geval van Duitsland gewonnen. Ha!

Qua weer is het hier totaal omgeslagen. Het is absurd warm, helemaal vergeleken met een paar dagen geleden. het is nu 27 graden maar het voelt als 30. (Dit wordt ook op de website vermeld, heel grappig.) Mogen wordt het 32, pfff. Helemaal omdat ik geen zomerkleding heb, of althans: ik heb geen korte broeken. Ik kijk dus enorm uit naar het moment dat mijn zussen komen met mijn zomerkleding!

Omdat het binnen dus veel te warm is, ben ik met mijn camera op stap gegaan. Ik kwam een oudere dame tegen waarmee ik nog wat heb gepraat. Ze woonde al haar hele leven hier in New West! Wow!

Dan hier wat foto's van mijn nabije omgeving.

 

De kruising van 6st & 8av

Op de kruising van 6 Street en 8 Avenue gebeurd altijd wel iets.

• Op de meeste zaterdagen en sommige zondagen is het decor voor high school scholieren die met veel bonbarie en een gouden en houten keeltjes de autowas service promoten.
• Op andere dagen komt er een uitgebreide optocht voorbij.
• In de nacht gebeuren er dingen zoals baldadige jongeren die afvalbakken slopen, dronken meiden die met boze en gefrustreerde stem schreeuwen 'where the fuck is my boyfriend?!' en natuurlijk bloederige ruzies.
• En vanmorgen was het een festival georganiseerd door de kerk: de Royal Community Center Church.

Het is natuurlijk zaterdag dus ik was niet heel erg verrast door jong geschreeuw toen ik wakker werd, maar het bleek al snel dat het dit keer iets anders was. Geen middelbare scholieren met hun carwash, maar basisschool kinderen. Ik keek uit het raam en zag als eerste ballonnen, toen een popcorn machine en spelletjes. Wat een vreugde op de zaterdagochtend.
Op een gegeven moment waren de festiviteiten aan zijn einde en zag ik mensen dingen uitdelen op de stoep. En toen begon de ware frustratie. Ze gaven dingen weg. Eerst hoorde ik 'gratis popcorn!'. Hmm, popcorn, ja, dat lust ik nu wel. Maar nee, natuurlijk ben ik niet naar buiten gegaan. Toen werd het 'gratis koekjes!' en vervolgens 'gratis chocola!'. En je begrijpt dat het dan wel erg moeilijk wordt. Ookal wilde ik in eerste instantie naar de supermarkt lopen, als ik nu naar buiten zou gaan zou dat wel erg overkomen alsof ik alleen maar naar buiten zou gaan voor de gratis lekkerneijen. Maar als ik juist daarom binnen blijf is dat ook wel triest...
Dus terwijl ik in dubio zat, werd de laatste popcorn, koek en chocola uitgedeeld. En toen was het voorbij. Alles was op en ik zat nog steeds binnen.

Ik ben benieuwd wat ik volgende week gaat gebeuren op onze hoek!

Mijn huis

Ik woon tegenwoordig in New Westminster, dichtbij Vancouver. De regels hier zijn totaal anders dan in Whistler. Daar mocht je bijvoorbeeld nooit afval aan de straat of sowieso buiten zetten, hier moet je dat wel doen. In Whistler woonden we in een huis waar men vaker niet dan wel de buitendeur op slot deed. En hier moet dat dus wel. Natuurlijk hoor je dat overal te doen, maar niet iedereen is zo. In Whistler waren beren voornamelijk het gevaar wanneer je deuren open had. Hier in New West zijn het inbrekers en daklozen.

Ongeveer een week geleden kwam ik thuis en zag ik een A4-papier op de deur met de mededeling dat de buitendeur toch vooral wel op slot gedaan moet worden. Ook hing er een papier met uitleg over het afval en recycling. Blijkbaar deden we dat volledig verkeerd. Dus voel ik mij direct enorm aangesproken, ookal is ons nooit eerder gezegd dat we het verkeerd deden en hoe het dan wel moest.

Een beetje raar ook, de manier waarop dit gedaan werd: een papier op de deur, niks geen persoonlijke aanspraak ofzo. Nou hebben wij sowieso eigenlijk zo goed als geen contact met de andere bewoners van het huis, toch is het raar. Even voor de duidelijkheid: ons huis heeft 3 verdiepingen: het kelderappartement, de eerste etage en de tweede etage waar wij wonen. Onze ingang is enkel voor de eerste en tweede etage, de kelder heeft een eigen ingang. Iets waar ik vannacht toch wel erg blij van was...

Iets na vieren werd ik wakker van iemand die luid aan het telefoneren was. Ik hoorde meerdere malen ons adres genoemd worden en vaag volgde ik het gesprek. Er bleek een of andere enge idioot in het kelderappartement te zijn, die ruzie had met de bewoners. Ze hadden samen in de bus gezeten, er was lol getrapt, waarschijnlijk waren ze dronken en high, en die 'idioot' vond het blijkbaar minder leuk dan mijn onderburen. Dus ontstond er een ruzie en een gevecht en inderdaad, ik kon geschreeuw horen alsof het van ver kwam. Ik hoorde iets over een groot mes waarmee iemand al gewond was geraakt, en dat de politie direct moest komen.

Ondertussen lag ik als verdoofd in bed. Dit is nieuw voor mij, en ik werd er nogal bang van.

De jongen bleek dus met 911 te bellen en de andere kant bleef maar vragen stellen. Op een gegeven moment hoorde ik geluiden alsof er met meubelen gegooit werd en gelukkig begon ik ook sirenes te horen. Politie kwam dichterbij en de idioot wilde duidelijk hieraan ontsnappen want terwijl de politie de eerste vragen stelde 'wat is er aan de hand? waarom zijn wij hier?' kwam de rest uit de kelder naar buiten. Geschreeuw, gedoe en toen heel lang gepraat en het geluid van draaiende motors. Inger had wel uit het raam gekeken en vertelde dat er 4 politieauto's en 2 ambulances voor het huis stonden. De idioot had de onderbuurman in z'n been en arm/hand gestoken en is naar het ziekenhuis vervoert, de idioot zelf was ook gewond en is in een andere ambulance afgevoerd. De anderen hadden lange gesprekken met de politie. Na een uur was iedereen verdwenen en was er weer stilte.

De hele tijd heb ik niet het lef gehad om uit het raam te kijken. I know, chicken. Maar damn: er was gewoon een enge idioot in mijn huis! En dat maakt mijn mening over wonen in de stad wel wat anders nu...

Nieuw haar!

Excuses voor het feit dat ik de laatste tijd nog maar weinig blog. Het zit zo, ik maak niet zoveel mee. Want zonder werk heb je veel vrije tijd. Maar zonder werk heb je ook niet veel geld. Bovendien ken ik hier nog maar weinig mensen, veel mensen die ik hier ken vertrekken weer terug naar hun thuisland. En bijna alles kost geld, van entree tot eten tot het openbaar vervoer. De combinatie van alles maakt dat ik thuis zit en lees, of via de laptop tv of films kijk. Saai hoor.

Het zoeken naar werk heb ik eigenlijk een beetje opgegeven. Wat ik wel heb gedaan, is me opgegeven als vrijwilliger voor Canada Day at Canada Place in Vancouver. Ik heb geen idee wat ik ga doen, het zal wel niet zoveel voorstellen, maar het is een grote happening waar ik bij wil zijn. Bovendien ontmoet ik zo misschien nog heel leuke mensen. En ik moet toegeven dat ik het ook wel doe om de 'vergoeding': een officiele Canada Day t-shirt en Canada Place hoed. Klinkt leuk, toch? Het duurt nog even, het is pas op 1 juli, maar ik ben er al erg benieuwd naar.

Dan een ander nieuwtje is dat ik na bijna een jaar eindelijk naar de kapper ben geweest. Voordat ik naar Canada kwam dacht ik 'ik doe het wel in Canada, is wel zo leuk', maar hier kwam het er niet van. Toen wilde ik het nog niet korter omdat ik het te koud dacht, het was nog volop winterseizoen. En daarna had ik geen geld want jeemig wat is het hier duur! $40! Naja, sinds vorige week kan ik er eigenlijk niet meer tegen dus ben ik vandaag maar heen gegaan.

Heel apart hoe ze dat hier doen. Wassen is altijd inclusief, want met droog haar wordt het nooit een mooi kapsel beweren ze hier. Maar eerst werd me gevraagd wat ik wilde. Toen ging ze in mijn droge haar knippen. Het leek een beetje alsof ze mijn haar aan het uitdunnen was, maar voor mij was het totaal nieuw. Het maakte een beter kapsel zo, werd me gezegd. Nou ja, oke dan!
Vervolgens was het knippen vrij snel gebeurd, binnen 3 kwartier was ik de deur weer uit terwijl ik thuis toch altijd wel een uur bezig ben, ongeacht naar welke kapper ik ga. En ik ben zelf ook wel erg onder de indruk van het resultaat! Ik moet het zelf nog wassen en modeleren, wie weet wat er dan gebeurd, maar nu vind ik het heel leuk!

Een parade!

Sinds ik ben verhuisd naar New Westminster, word ik elke zaterdagochtemd gewekt door jongeren die 'CARWASH!!!' roepen. Waarschijnlijk is dit een of ander schoolproject, want soms heb je ook verschillende groepen die bijvoorbeeld met gratis koffie proberen meer auto's bij zich te krijgen. In het begin was het heel apart en dacht ik dat er een of ander sport gaande was. Inmiddels is het al gewoon geworden en is het meer 'o ja, het is zaterdag'.

Gisteren was er echter geen autowasactie, maar werd ik wakker van muziek. Er was, in verband met dat Hijack festival waarover ik eerder schreef, een optocht met karren, muziekgroepen en meer. Helaas was het weer niet bepaald je van het: de hele dag heeft het geregend. Dus liepen meerdere groepen met lelijk gekleure regenjassen en paraplu's in de optocht mee. Er reden ook vele auto's met open dak mee, geen idee waarom, maar in plaats van om het dak te sluiten, staken ze gewoon een paraplu op. Ja...

Vanaf mijn slaapkamerraam had ik echter fantastisch zicht op het hele gebeuren. Perfect dus, zo kon ik het allemaal goed zijn en bleef ik droog! Inger ging echter wel naar buiten, nadat ze door de muziek werd wakker gemaakt. Hieronder een paar foto's, door Inger gemaakt.

En vanmorgen, zondagochtend dus, werd ik wakker van een bekend geluid. CARWASH!!!

Victoria Day

Vandaag, 24 mei, is het Victoria Day. Een nationale feestdag hier, in naam van koningin Victoria's verjaardag en die van de huidige koning of koningin, op dit moment dus die van koningin Elizabeth II. Bovendien wordt het gezien als het begin van de zomer.

Heel wat dus, dus ging ik ook van heel wat feestelijkheden uit. Zo'n beetje zoals koninginnedag in Nederland geviert wordt, zeg maar. Of in ieder geval vlaggen!

Helaas viel het tegen. Wat ik heb gemerkt aan deze dag, is vooral de gesloten kantoren en officiele dingen zoals de bieb, sommige winkels die ook dicht zijn maar de meesten hebben openingstijden als op een zondag. Op straat is het iets rustiger, in de winkels ook.

Officieel gezien moeten de vlaggen trouwens wel uit. Ik heb vandaag 1 Canadese vlag en 1 Amerikaanse vlag gezien. Dus die regel wordt niet echt nageleeft hier. Volgens Wikipedia houden veel steden optochten en hier in New Westminster is het Victoria Day weekend opvallend door de Hyack Anvil Battery Salute. Ik heb hier nog niks van meegekregen, maar via een andere website weet ik nu dat deze week er van alles gaande moet zijn hier. Vanaf afgelopen zaterdag tot en met aanstaande vrijdag is het Hyack Festival Week!
Dit vindt plaats in het Queens Park, waar ik vandaag nietsvermoedend naar op zoek was. Ik heb het niet gevonden, omdat ik blijkbaar niet ver genoeg door was gelopen. Maar heb ik deze feestdag enkel gemist doordat ik het park niet kon vinden, of omdat er eigenlijk weinig aandacht aan wordt besteedt?

24 mei is dus ook het onofficiele begin van de zomer. In Whistler gaat de berg wat betreft skien/snowboarden na vandaag dicht. Ook in Banff en vele andere skigebieden wordt er op deze manier met deze dag omgegaan. Zomerattracties gaan juist vanaf vandaag open.

Ik heb echter niks mee gemaakt. Geen schoten gehoord, geen opening of sluiting meegemaakt. Naja, het zondag-gevoel was vandaag sterker dan de andere zondagen hier. Maar daar blijft het ook wel bij...

En toen regende het.

Na dagen mooi weer, is het weer vandaag omgeslagen. De hele dag regent het al, en het ziet er niet naar uit dat dit gaat stoppen. Volgens de weersvoorspellingen wordt het pas na het weekend weer droog. Bovendien is het een stuk kouder, brrr.

Ik had laatst toen ik me verveelde nog wat foto's gemaakt, hieronder een aantal. Toen was het weer dus nog prachtig!

Ons huis van de buitenkant, tja, dan is het niet veel soeps.

Afgelopen zaterdag is Katharina terug naar Duitsland vertrokken. Best gek nu ze weg is, maar aan de andere kant leef je hier zo op jezelf dat het ook weer heel gewoon voelt.

Dag allemaal!

Bijna iedereen verlaat Canada deze laatste dagen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet op Facebook lees dat er weer iemand op het vliegveld staat of weer veilig thuis is aangekomen. Het is zo raar, want ik ga nog lang niet weg.

Gisteren spraken we met Rachel af, want die vertrekt vandaag terug naar Korea. We spraken om 6 uur af, dus etenstijd. En waar hoor je dan heen te gaan, als je met een Koreaan bent? Natuurlijk, sushi! Ik wist natuurlijk niet wat ik moest kiezen, dus raadde Rachel me wat aan. En wauw, het was werkelijk waar echt heel lekker. Ik heb er nu weer zin in, maar ik ben nu thuis met een zelfgemaakte lasagna in de oven. (ja, echt waar!)

Vervolgens hadden we met Eric afgesproken, die zit nu ook weer in Vancouver. Hij was met een stel vrienden in een pub, waar iedereen keek naar de ijshockey wedstrijd Chicago tegen Canucks: Vancouver! Op weg naar downtown, zag ik al heel veel mensen in Canucks outfit. Ik had natuurlijk geen idee waarom, totdat bij halte Stadium-Chinatown alle Canucksmensen uitstapten.
Goed, wij in de pub. Iedereen leefde mee met het verliezen van de Canucks, totdat ze opeens begonnen te scoren. Daar leefden ze nog meer in mee! Omdat wij niet echt opletten, kwam het gejuich iedere keer als verassing. Ook het gevecht wat zo normaal is in het ijshockey was voor Rachel onvoorstelbaar. Haar gezicht sprak boekdelen, toen je zag dat een tegen een andere 'fuck you' zei was ze helemaal verbaasd. Dat was volgens haar een hele erge uitspraak. Tja, wat een cultuurverschil er dan toch nog is he. Maar goed, uiteindelijk verloren ze dik: 2 tegen 4.

Toen ik naar huis ging, ging de rest nog naar een club. Maar daar had ik niet zo'n zin in. Dus toen was het tijd om afscheid te nemen van Rachel! Het is zo'n schat. Toen ik weg liep, zei ze nog 'this street is a little bit dangerous, so you have to walk fast'. Tja, dat maakt mij natuurlijk bangig, maar dat was nergens voor nodig.

Toen ik in de skytrain zat, echter, hoorde ik een man aan de telefoon zeggen 'where are you? O, are you in the fighting train? No, I got out and into the next one'. En dat maakte me wel een beetje bang. Vechttrein? Nee toch?! Blijkbaar waren de Canucksfans op de vuist gegaan met niet-aanhangers. Toen zag ik ook op elk station politie. Ik was echt bang dat ze agressievelingen ook in mijn trein zouden stapppen, maar dat gebeurde gelukkig niet. Ik kwam gewoon netjes aan, in het donker en de kou. Niks aan de hand!

Vandaag heb ik de munten wasserij ervaren. Ik met twee zakken vol was en een portemonnee vol muntgeld naar de wasserette twee blokken verder in de straat. De wasserette staat trouwens in Burnaby, twee blokken van mijn huis is namelijk de grens Burnaby-New Westminster. En het is niet zichtbaar, afgezien van het bordje 'welcome to ...'. Best apart.
Maar goed, daar aangekomen heb ik eens even gevraagd hoe het werkt. Best simpel. Je hebt wasmachines in drie maten, voor andere prijzen dus ook. En vervolgens heb je gigantische drogers, die je moet vullen met kwartjes die elk 5 minuten waard zijn. In totaal was ik vandaag aan wassen en drogen $7,25 kwijt, maar ik heb al door dat ik de volgende keer een andere logica moet gebruiken.

O, ik heb trouwens ook wat foto's van het appartement.

New Westminster, hallo!

Ik wilde even kort mede delen, dat Katharina en ik vanavond goed en wel aangekomen zijn in New Westminster. We hadden nogal veel bagage, maar dit kwam helemaal goed. Gelukkig hielpen Lianne en Inger ons vanmorgen mee met sjouwen.

Om 4 uur kwamen we aan op het busstation in Vancouver waarna we de taxi namen naar ons nieuwe appartement in New West. Daar stond een hele delegatie ons op te wachten (naja, 3 mensen) omdat Kyla, van wie we het appartement huren, natuurlijk ook nog met haar hebben en houden weg moest. Ik heb de grote kamer genomen, hehe. Heel groot is het nou ook weer niet hoor: het bed is een twijfelaar en bovendien sluit de deur niet goed. Dus het is niet alleen maar geweldig, maar toch is het wat mij betreft 100 keer beter dan Deerhorn Place. Het voelt gewoon zoveel fijner.

Raar is dat het geluid van buiten, wat er in Whistler totaal niet was, hier dus wel is. We wonen aan een vrij drukke weg en de auto's hoor je wel langskomen. Bovendien gaat het automatische voetgangerstoplicht hier om de halve minuut met 'koekoek koekoek'. Maar in het appartement is het hier dan weer stil, en dat was het in Whistler niet.

We hebben al even gekeken wat voor supermarkten er hier in de buurt te vinden zijn. Er zitten op 2 blokken afstand een SafeWay en een SafeOnFood. Dus super makkelijk! We waren vandaag al even in de SafeOnFood en dat is me toch een winkel. Dat kun je dus absoluut niet met Whistler vergelijken. Ze hadden een hele (lange) gang vol met bussen met nootjes, pasta, etc. Dit kun je dus in grote hoeveelheden kopen. Er gaat echt een wereld voor me open. Of het echt goedkoper is, heb ik nog niet goed gezien.

Vanavond heb ik op mijn eigen kamer (lekker om dat te kunnen zeggen) de Koninginnedag uitzending van Ik Hou Van Holland gekeken. Dat en een oranje hawaislinger aan mijn tas, is alles wat ik van Koninginnedag meegekregen heb.

Ik ga nu slapen, ben behoorlijk moe. Bovendien is het bijna middenacht.
Groetjes!