Ik heb tickets voor de Olympische Spelen!

Ik heb een kaartje gekocht voor de Olympische Spelen! Op internet is alles poepie duur, maar als je in Whistler naar het 'kantoortje' gaat dan zijn opeens de normale prijzen van toepassing en is het dus weer betaalbaar! Het is een officieel verkooppunt, zoals ook in Vancouver zit. We hebben biathlontickets voor 23 februari 2010 Medal Event 11:30 - Women's 4x6 km Relay. En dat voor de prijs van... $25! Nou dat is toch een schijntje! Katharina wilde er graag naar toe omdat haar moeder grote fan is ofzo, dus gaan Lianne en ik ook. Maar misschien koop ik nog wel wat, wie weet?
Ik weet totaal niet of er Nederlanders aan mee gaan doen, maar ik ga in oranje, dat is een feit. Het gaat mij natuurlijk helemaal om de ervaring en niet om de sport. Ik ken het eigenlijk niet eens echt. Maar wow we gaan gewoon een Olympische Game meemaken! Ik moet nog even vrij vragen, maar verwacht niet dat dit een probleem wordt. Het is immers zo vroeg dat ik dit vertel, en de dinsdag is normaal gesproken nooit zo druk.



O, de plannen wat betreft mijn ski-cariere zijn iets gewijzigd. Ik zou morgen gaan skien, maar dat wordt ietsje anders: Lianne gaat me morgen de basics van het snowboarden leren! Heel in het begin was ik ook van plan om beiden eens te proberen en dan te kiezen. Maar dan gaat iedereen zijn mening geven, zoals dat skien makkelijker te leren is en moeilijker om goed in te worden. Snowboarden is moeilijker te leren en makkelijker om goed in te worden. Snowboardschoenen zien er heel wat relaxter uit, dus ik ben benieuwd! Want snowboarden an sich vind ik dan weer heel eng eruit zien...

Afval, regen en een film

De afvalberg van het huis wordt hoger en hoger. Recycling keurig gescheiden in grote doorzichtige zakken. Zwarte afvalzakken. Het wordt door 'een mannetje' opgehaald maar de vraag die de laatste dagen bij mij heerst: wanneer?! Je mag geen afval buiten neerzetten want anders gaan (wilde) dieren ermee vandoor, dus staat alles in de gang. Heel handig. Ahum.



Het regent nu al dagen. Dus is het een en al blubber en soms ook nog gladheid. De sneeuw is op straat nu overal weg. Ik wordt er niet echt vrolijk van, maar ach.
Hier zie je onze brievenbussen met uitzicht en blubber. Een totaalplaatje. ;)



Gisteravond zijn we via de brievenbus naar de stad gegaan waar we heerlijk hebben gegeten (brownie als desert: ik was misselijk toen ik 's avonds in mijn bed ging liggen!). Vervolgens hebben we een filmpje gepakt: Leap Year. Best leuk, maar het ging mij vooral om de ervaring en er even uit zijn. De bioscoop zit hier in Whistler Village, heeft 8 zalen en zijn heel schattig knus. Echt leuk!

Iets wat ik jullie niet wil ontnemen is deze foto. Een rode brandkraan met een reflectievlaggetje eraan, want ookal liggen er meters sneeuw, we moeten natuurlijk wel kunnen blussen! Geweldig toch.



Vandaag moest ik werken, mijn eerste officiele dag off-training. Nou, ik had me er helemaal op verheugd enzo dat ik alleen zou werken. Jammer hoor, ik moest weer eens samen met iemand! Nu als collega's maar ze behandelen me als een klein kind, ik had het in het begin echt gehad. Ik heb dit ook gezegd tegen mijn collega en die werd toen wel wat beter. Morgen een tweede kans, dan mag ik weer. De rest van de week ben ik vooralsnog vrij, afgezien van zondag.
Woensdag ga ik mijn tweede skiles plannen. Aah..

Shoppen!

Ik heb vandaag geshopt! Ik was het al van plan, maar toen ik vanmorgen de lakens van mijn bed wilde halen om ze te wassen, zei mijn pyamabroek opeens krak! En toen had ik opeens de noodzaak om te shoppen, want mijn heerlijke pyjama die ik al jaren heb is nu dus niet meer draagbaar.

Dus ben ik samen met Katharina naar de stad gegaan. Ik heb een nieuwe pyjama gekocht die lang niet zo mooi is als mijn oude. Hij zit lekker en is warm maar ik voel me er een beetje mannelijk in. Maar goed, de prijs is ook belangrijk! Ik was niet van plan om er eentje van $100 te kopen, de normale prijsklasse in de enige winkel met pyjama's in Whistler. Nu heb ik er eentje van $45, betere prijs toch?

Maar bij die pyjama is het niet gebleven. Ik had zin om vandaag geld uit te geven, dus heb ik dat gedaan. De nieuwe muts en bijpassende sjaal kon ik niet weerstaan, net zoals, eindelijk, een heel coole knalroze vest met Whistler Canada erop! Tja, ik moet toch een keer eentje kopen he! De foto is niet heel geweldig, maar dan heb je toch een idee.



Het is trouwens nog steeds een gedoe met de post. Langzaamaan komt er wel post binnen maar soms duurt het echt heel lang! Hoewel mensen zich wel verwonderen over het feit dat ik zoveel post krijg. Ze vroegen zich vanmorgen zelfs hardop af of ik misschien post naar mezelf stuur? Haha! Ik vind het juist heel leuk al die kaartjes en bij het zien van 'mijn muur' heeft iedereen zoiets van 'ik wil ook kaartjes!!'.

Eigenlijk weer niks boeiends...

Het spijt me wel, maar ik heb weinig te vertellen. Ik heb namelijk maar weinig gedaan, de afgelopen twee dagen. Mijn hoogtepunt? Het kijken van Wie is de Mol? zojuist, via uitzendinggemist.nl. Dus tja.

Gisteren heb ik heerlijk uitgeslapen, erg fijn na een paar dagen vroeg op. Daarna ben ik samen met Lianne en Rachel, een nieuwe Koreaans meisje, naar de stad gegaan. Het stelde weinig voor: naar de bieb nieuwe dvd's en boeken halen en daarna boodschappen en weer naar huis. 's Avonds hebben we Gossip Girl gekeken, die dvd hebben we bij de bieb gehaald. Allemaal heel fijn, maar weinig interessant.
Vandaag was het ritueel niet veel anders. Na uitgeslapen te hebben, heb ik de achtergrond van mijn blog veranderd. Daarna hebben we weer Gossip Girl gekeken, zijn we naar de stad gegaan waar we met Katharina hadden afgesproken. Wat winkels in, wat gegeten, boodschappen en weer naar huis. Zojuist heb ik dus Wie is de Mol? gekeken en nu update ik mijn blog.
Morgen wil ik wat leuks doen, wat anders. Iets waarover ik naar huis kan schrijven! Maar we weten niet wat, helaas. Misschien dat we 's avonds gaan zwemmen ofzo, kan ook leuk zijn.

Dus tja, hier zit ik dan. Aan de andere kant van de aardbol om avonturen te beleven. Maar jullie hebben meer sneeuw en kou dan ik hier. Ik weet niks anders te doen dan de standaard dingen. Het is allemaal goed en fijn, maar weinig spannend. Het hoogtepunt van morgen zal waarschijnlijk het loon zijn dat uitbetaald word.

Ik wens iedereen alvast een fijn weekend. I'll stay in touch, als ik wat te beleven heb. Liefs, Berniek

Eindelijk vrij!

Vrij! Ik heb 5 dagen achter elkaar gewerkt, ik ben doodop en superblij dat ik morgen vrij ben. Gister lag ik al om 9 uur in bed, en vanmorgen was ik dan ook redelijk fris. Maar ik ga me toch heerlijk uitslapen morgen! Oooohh.
Mijn voeten doen al minder zeer dan in het begin. Of nee: ik begin al steeds meer aan de pijn te wennen. Sowieso gaan de dagen steeds sneller en kijk ik steeds minder op tegen een dag werken. Maar ik ben wel heel blij met vrije dagen! Haha
Vrijdag krijgen we betaald: ik ben benieuwd hoeveel ik krijg!

Vandaag ben ik trouwens officieel training-af. Vanaf zaterdag mag ik alleen aan de slag: spannend!! Ik was het echt wel zat, hoewel ik de laatste twee dagen met Maureen werkte en dat was wel leuk. Maar ik snap gewoon niet waarom ik nog steeds in training was?! Nouja, dat ben ik dus nu ook niet meer. Ik vroeg nog of ik een mooie diploma ofzo kreeg, maar helaas. Ik moet het zonder doen.
Ik vroeg dit omdat ik wel een certificaat heb gekregen voor de WHMIS-training waar ik al eens over vertelde. Ik heb deze blijkbaar met succes gevolgd. Nou, wat wil je nog meer? Idioot toch, dat je voor aanwezigheid (want dat was het in principe alleen maar) een certificaat krijgt. Maar goed, ik weet nu dus alles over het gebruik van chemicalien.

Eigenlijk heb ik vandaag niet veel te vertellen, dat krijg je als je 5 dagen achter elkaar moet werken en verder niks doet. Morgen hopelijk meer!

Foto's nieuwjaar

Hierbij een bericht met foto's. Enjoy!

Ik in mijn gemaakte 'ik ben dronken'-pose omdat ik de dag ervoor ookal een drankje had gehad. Dat was natuurlijk gigantisch dus hebben we er de nodige grappen over gemaakt. Toen hadden we geen fototoestel bij ons dus is de foto een dag later gemaakt.


Katharina heeft een nieuwe camera gekocht dus die moest uitgetest worden. Toen we op oudjaarsdag op stap gingen om oa drank te halen, moesten we zo ongeveer bij elke boom stoppen voor een foto. Dit is het resultaat.






Op een gegeven moment gaat dat vervelen, en dan krijg je dus dit soort gedrag.




Drank inslaan.


En nog even een warme choolademelk bij de Blenz.



En toen was het avond. De party begins!




Op deze foto lijk zelf ik dronken, terwijl dit aan het begin van de avond was.
Joe heeft iets op z'n vuisten staan, maar dit is niet te lezen aangezien het met flitser is gemaakt.


1 januari, heel vroeg 's morgens op weg naar ons werk.

1 januari

Ik heb oudjaarsavond overleefd! Het was een party van jewelste, op een gegeven moment waren er denk ik meer andere mensen, dan mensen uit het huis. Het was best leuk hoor, er waren blacklights en ze hadden van die stiften die oplichten in het donker. Nu nog steeds heb ik op mijn armen staan DHC (DeerHorn Club of Country, de meningen zijn verdeeld) en 2010. Op de foto's lijken we net spoken: alles is blauw met wit. Ik ga nog wat posten morgen, dus let op!

Om 1 uur lag ik in bed: iedereen was toen zo aangeschoten of dronken dat er de raarste dingen gebeurden. Bovendien moest ik de dag erna werken.

Toen ik vanmorgen wakker werd en naar de badkamer ging, zag ik een stel jongens op de overloop (of zoiets) zitten: dat waren gasten en die waren nog steeds wakker! Overal sliepen mensen en aangezien we geen gewone lampen meer hadden, was ontbijten een beetje raar. We hebben de bus gepakt omdat ik bang was om bij Eric in de auto te gaan aangezien hij behoorlijk had gedronken, en hij wilde niet rijden 'vanwege de sneeuw' wat hij normaal echt geen probleem vindt...

Werken vandaag was echt raar, er waren iets van 130 checkouts in de 3 hotels! Je zou toch denken dat de meeste mensen geen zin hebben om op nieuwjaarsdag voor 11 uur uit te checken.. Ik werkte voor het eerst met een man, wat wel grappig was. We hadden maar 5 checkouts, wat goed te doen was. Wel moest ik door tot half 6 omdat anderen nog niet klaar waren, maar ach.


Even iets anders.
Gisteren heeft het veel gesneeuwd, nu is het warmer en regent het!! Wat er dan gebeurt is dat alle sneeuw van de bonen en daken naar beneden dondert. En dat klinkt nogal beangstigend. Helemaal nu ik in bed lig en dus dicht bij het dak, schrik ik iedere keer weer even van het gedonder.

O, en ik kreeg vandaag een van de foto's van mijn groep van de 1e skiles. Dus die heb ik bij dat verhaal geplaatst.


Tot slot:
Gelukkig nieuwjaar!