Vanaf het moment dat ik wakker werd, regende het. Dit ging de hele dag zo door. Het uitkijkpunt en restaurant voor de lunch konden we eerst niet goed vinden, maar uiteindelijk lukte dit toch. Helaas bleek toen dat het restaurantje, of eigenlijk alles, gesloten was. Kleine tegenvaller, maar goed, maar weer verder naar Tofino.
Daar vonden we een Bed&Breakfast en daarna gingen we snel door naar haven voor een walvissen tocht. Maar helaas ging ook dit niet door: het weer was zo slecht dat de tocht afgezegd was, op open zee was het gewoon te gevaarlijk. Er was een open boot die nog wel een alternatieve tocht zou doen, zodat je oa zeeleeuwen zou zien, maar dat zagen we ook niet zitten. De vrouw in het kantoortje zei ook eerlijk dat wanneer het ook nog eens regende, wat het deed, dat het zeer onplezierig zou zijn. Want koud en zeiknat is niet echt een motivatie.
Toen gingen we maar naar de toeristen informatie, want ja, we waren nu in Tofino, dan wilden we ook iets doen! Deze vrouw wees ons een restaurant in een dorp verderop voor de lunch, en ook een aquarium en een wandeltocht door een tropisch regenwoud. Het was kwart voor drie toen we bij dit restaurant aankwamen, precies een kwartier voordat de keuken zou sluiten. De eerste meevaller van die dag! We hebben hier heerlijk gegeten met prachtig uitzicht op de woeste zee.
Vervolgens gingen we op pad naar het aquarium. Dit bleek heel klein te zijn, maar wel heel leuk. Alle dieren die ze daar hadden werden in februari gevangen en in oktober weer in de zee losgelaten. Je had er ook heel veel voelkommen: hier mocht je, na je handen gewassen te hebben, met je handen in het water en aan de beesten voelen! Natuurlijk hebben wij dat niet gedaan, want iewhl! Er waren echt heel veel viezige en enge beesten... Desondanks is het idee wel heel leuk natuurlijk!
Nog steeds regende het pijpenstelen en zagen we die wandeling dus ook niet meer zitten. Nadat we even wat boodschappen hadden gedaan bij de supermarkt, hebben we het in ons kleine kamertje warm en gezellig gemaakt. Met stokbrood en ander lekkers erbij was het toch nog een heel leuke avond.
Op vrijdag vertrokken we ook al vroeg naar de boot in Nanaimo. We wilden niet net als de vorige keer de boot net missen, dus waren we ruim op tijd. Ondertussen regende en waaide het wel, maar niets waar wij ons zorgem over maakten.
Bij de boot aangekomen, bleek dit echter wel nodig. Er stonden lange rijen en op een bord las ik dat alle tochten waren uitgesteld ivm het weer. Toen wij ons kaartje kochten zei de mevrouw in het hokje dat de eerst volgende mogelijkheid dat er een boot vertrok, half 1 was. Dit was echter helemaal afhankelijk van het weer en de bereidheid van de kapitein.
In de restauratie (of hoe zeg je dat, de winkeltjes en koffieshops) werd echter vrij snel omgeroepen dat de eerst volgende mogelijke tocht pas om 3 uur zou zijn. We konden wel om 12.45 mee vanuit Duke Point, en die boot ging naar Tsawassen. Niet precies waar wij heen wilden, maar we zouden dan in ieder geval naar het vaste land gaan! Dus wij ruilden ons kaartje in, en gingen op weg naar de andere ferry. Daar konden we mee op de boot, de auto ging op het onderste dek (waar al het water in kan) en we vertrokken!
Tijdens de tocht, die in principe 1,5 uur zou duren, werd de snel duidelijk dat het wel wat langer zou duren. De boot lag niet bepaald stil op het water, en we mochten niet op de buitendeks komen, maar het was spectaculair om de gigantische golven te zien. Op een gegeven moment werd er omgeroepen dat we langzamer zouden varen omdat het water te ruig zou zijn, dit vertraagde de overtocht met een half uur. Nog maals werd dit bericht verteld en later waren we er bijna maar durfen ze het niet aan om de haven in te gaan. Een overtocht van 4 uur later waren we eindelijk weer aan het vaste land.
Ook in Vancouver was het weer slecht. Overal lagen takken en bladeren op straat, terwijl het normaal juist heel schoon is hier in Canada. Regenen deed het nog steeds, maar je moet toch iets. Dus gingen we in de regen toch nog even bij een waterval kijken.
En toen kwamen we in de buurt van Whistler. En toen sneeuwde het! Eindelijk, na zo lange tijd hebben we eindelijk weer sneeuw! En niet een beetje ook, nee, het blijft liggen enzo!
Aangekomen in Whistler gingen we op zoek naar het hotel, waar we via Pricelist een heel mooie kamer voor een heel wat lagere prijs hebben gekregen. Het is een kamer met een kleine keuken, woonkamertje en boven een open slaapkamer. Echt super dus!
We hebben gedineerd bij de Brewhouse, waar papa een testset bier had: alle 6 soorten in mini. Met heerlijk eten was dat toch weer een fijne afsluiten van een rare dag.
Dus het zat ons niet mee. Regen en wind werkten ons tegen, boten wilden ons niet mee hebben. Maar toch zijn we dan nu in sneeuwachtig Whistler. Thuis!
