Telefonisch interview

Gisteravond heb ik een lang telefonisch interview gehad met Marien, mijn persoon van Internex. Ik zou eigenlijk donderdagavond gebeld worden, maar ik kreeg toen een mailtje dat het niet doorging omdat ze ziek was. Daarom gisteravond. Omdat je met tijdsverschil zit, 9 uur maar liefst, bellen zij 's ochtends en is dat hier 's avonds. Tegen 9 uur belde ze, om kwart over 10 hing ik op. Poe!
En wat voor een gesprek was het! Het begon met vragen die nogal basic waren en die in principe al beantwoord waren in mijn brief en cv. Maar toch moest ik alles herhalen en ook kwamen er andere vragen, zoals of ik piercings of tattoos had. Nou nee dus.
Op een gegeven moment had ze genoeg informatie over mij en begon ze te vertellen wat ik kon verwachten. Huisvesting a la studentenhuizen: klein, rommelig en vaak niet al te schoon. Bovendien met meer mensen op 1 kamer. Tja, dat valt tegen maar had ik ook al verwacht, na het lezen van alle papieren.
Ze vertelde dat mijn toekomstperspectief in een hotel (resort is geen optie meer, volledig vol) eigenlijk alleen maar housekeeping is. Schoonmaken dus. Of ik dat 6 maanden vol kon en wilde houden. Ik kreeg de indruk dat ze niet veel vertrouwen in me had, wanneer ik 6 maanden moest gaan schoonmaken in een hotel. Niet geheel onbegrijpelijk, ik sta nou ook niet bepaald te springen! Maar goed, ik ken mezelf en als ik iets wil houd ik ook vol tot het einde.
Op een gegeven moment kwam Vancouver ter sprake, daar zag ze me meer zitten. Dan werk je in een winkel of cafe of iets in die geest, zit je in een wereldstad, kan je de Olympische Spelen van dichtbij meemaken en kan ik ook nog eens leren skien en snowboarden op een van de drie bergen die daar liggen.
Ik was van tevoren niet zo enthousiast over Vancouver: wanneer je op een resort gaat werken zijn een gratis skipas of met korting heel gewoon. Maar die optie was dus sowieso al geen optie meer en wanneer ik in een hotel zou komen, was dit net zo: niks geen kortingen! Dus dat veranderde mijn mening over Vancouver wel, het heeft namelijk ook wel heel wat te bieden!
Het resultaat van dit gesprek is dat ik maandag een Skype-gesprek heb met een collega van Marien die over de plekken in Vancouver gaat. Ik ben benieuwd. Ik heb het gevoel dat zij maar ook ik hier wel vertrouwen in hebben, ze werd duidelijk enthousiaster door de telefoon. Want ja, zij zijn toch de mensen die beslissen of ze met mij in zee willen gaan of niet. Als zij niet gelooft dat ik het 6 maanden volhoudt, kan ze me in principe afwijzen. En dan is het dag baantje en dus dag avontuur!
Maar ik heb goede hoop op het gesprek van maandag, ik heb er zelfs wel zin in!!