Ja, nu echt: alles op de post!

Nu is het dan echt zover: ik heb mijn aanmeldingspakket op de post! Alles is dan nu echt voor elkaar, en wow wat voelt het lekker om het klaar te hebben.

Met de tips die ik kreeg van twee oud-deelnemers heb ik hopelijk goede keuzes gemaakt. Ik vind het echt heel spannend, maar ja, er is nu toch niks meer aan te doen!

Nu is het aan Travel Active en Internex om het te bekijken. En in de tussentijd ga ik heerlijk met mijn moeder twee weekjes op vakantie naar Rome! Leve het goede leven!

Physical universe is telling me what?

In de Synergy training die ik zo'n 2 maanden geleden volgde, werd er constant gesproken over 'het fysieke universum' (maar dan in het Engels, aangezien het een internationale training was). Vandaag had ik sterk het gevoel dat die physical universe mij wat duidelijk wilde maken, maar wat dan? Het waren nogal tegenstrijdige berichten...

Vanmorgen naar het gemeentehuis om mijn paspoort op te halen. Keurig zoals het hoort, lag hij klaar: niks raars dus.
Toen naar de HEMA, foto's afdrukken via de direct-klaar kiosk. Het ging simpel maar op het bonnetje stond 'kijk op het schema voor de afhaaldatum'. What? Ik wil ze nu! NU! Dus vroeg ik hoe het zat aan een bang meisje die er nog maar een paar dagen werkte (vertelde ze me later), die stuurde me door naar iemand anders die me doodleuk vertelde dat ik blijkbaar een fout had gemaakt en de bestelling in de 2 daagse service zat! En die kon ze ook niet meer anuleren, ik had dus blijkbaar een fout gemaakt. En weg was ze! Ik was totaal verbaasd: ik wist toch zeker wel dat ik op de goede knop had gedrukt?! Maar goed, ik moest foto's hebben dus dan nog maar een keer. Maar ik wilde nu wel dat iemand van de winkel zag dat ik het goed deed!! Het bange meisje haalde er opnieuw iemand bij, iemand anders ditmaal, en die vertelde juist dat de foto's gewoon in de direct-klaar service zaten en zojuist waren afgedrukt! Hoezo raar HEMA-personeel?? Maar goed: universum was eerst tegen en toen toch weer voor.

Dus ik op naar de kopieershop voor kleurenkopies van mijn nieuwe paspoort. En ook hier ging alles perfect.

Thuisgekomen belde een oud-collega van de AH dat de referentiebrief waarnaar ik had gevraagd, klaar lag! Verbazing: ik ging ervanuit dat het pas 's avonds klaar zou zijn! Maar ook balen: ik kwam zojuist uit de stad!

Bij de post bleek de referentie van mijn oude stagebegeleider te zitten: jeej.
En bovendien zat ook de verklaring van goed gedrag bij de post! Terwijl ik die pas maandagmorgen had aangevraagd en waar volgens de gemeente 2 tot 4 weken overheen zou gaan! Physical universe zegt: gaan, jij, naar Canada hoezee!

Toen mijn cv omzetten naar het Canadeze format. Ik had al een Engelse versie, dus het was niet moeilijk om die om te zetten.
Het schrijven van de motivatiebrief was echter weer wat lastiger. Want ja, hoe stel ik mezelf voor en waarom wil ik dit eigenlijk? Na een paar uur had ik echter eindelijk de goede vibe gevonden en ging het als een speer!

En toen was ik blij: want ik had alles! Alles wat ik moest hebben: paspoort, foto's, verklaring van goed gedrag, referentiebrieven, een cv en motivatiebrief, alles! Tot ik ontdekte dat ik nog kopies moest hebben van mijn diploma's en ze bovendien nog naar het Engels moest vertalen. En ja, dan lukt dat niet meer binnen een uur.
En ik was juist zo blij en trots dat ik het pakket vandaag nog kon opsturen! Want in mijn aanmeldingspakket worden 2 deadlines gegeven: 18 september en 24 september. En als ik vandaag nog alles op de post deed, dan was het dus precies op de vroegste deadline binnen! Is physical universe nu weer veranderd van mening??

En nu blijkt dat mijn HBO-diploma in het Nederlands EN het Engels staat geschreven? Is het universum dan nu weer blij voor me?

Nou ja, het valt niet mee. Maar mijn Canada avontuur komt zo wel steeds dichterbij! Het wordt steeds realistischer. Morgen is alles echt klaar en kan het op de bus. Canada here I come!

Wat een papieren en geregel!

Het valt nog niet mee hoor, om een tijdje naar Canada te kunnen. Wat een papieren en geregel!

Toen ik vrijdag thuiskwam lag er een dikke envelop in de brievenbus: mijn aanmeldingspakket! Vol enthousiastme maakte ik hem open, maar al heel snel had ik de inzinking: wat veel! En typisch als ik ben, laat ik het dan maar liggen.

Zondag kwam ik beneden en zei mijn vader: ‘Ik heb alles gelezen, vraag me maar’. En hij vertelde dat je huisvesting nog zelf moest betalen, plus de kosten voor eten en drinken. Hij kon van alles vertellen waarna ik het pakket zelf ook maar door ben gaan lezen. Want ja, het is toch mijn avontuur en een beetje initiatief nemen is wel nodig hè.

Nou ben ik vandaag al vroeg uit de veren want er moet veel gebeuren. Ik heb zojuist al met Travel Active gebeld over mijn allerlei vragen. Straks naar de gemeente om een verklaring van goed gedrag aan te vragen. Dan mijn vorig leven langsbellen voor open referentiebrieven. Dat is ook wat: ik moet minimaal 2 open referentiebrieven meesturen waarin ik wordt aangeraden bij een werkgever in Canada. En aangezien het toeristisch werk is, zijn referenties in die richting dan ook erg aanbevolen. Maar ik heb nog helemaal niks geen ervaring in de toerisme! Dus wie moet ik dan vragen voor een referentie??Maar goed, genoeg te doen dus.

Ik ga er daarom maar weer vandoor! Werk aan de winkel!

PS Ik ga ook nog eens over een week naar Rome op vakantie: nog meer te doen dus! Pfff

De wereld in: het plan

Al tijden heb ik de droom om na mijn studie een tijdje ‘weg’ te gaan.Eerst was ik in de ban van EVS: Europees vrijwilligerswerk. Europawijd zijn er overal projecten waar organisaties vrijwilligers voor vragen. De zoekende vrijwilliger kan solliciteren op de projecten die voor haar of hem interessant lijken. Door een subsidieregeling kan je vervolgens 2 tot 12 maanden naar een Europees land om op quit te leven. Het kost je niks, maar je verdient ook niks. Ja, een beetje zakgeld van zo’n €100 per maand (bedrag verschilt per land, gekeken naar de welvaart van dat land).

Ruim een jaar ben ik er al mee bezig: informatie zoeken, brieven schrijven, bellen. Het valt nog niet mee, want de keerzijde van dit fantastische initiatief is dat je vaak alles zelf moet doen. En dat kost veel tijd, want de database waarin alle projecten staan, geeft niet de informatie wanneer de organisatie vrijwilligers vraagt. Dus komt het vaak voor dat je je best doet een brief te schrijven om de reactie terug te krijgen dat ze op het moment geen vrijwilligers zoeken omdat ze voor een andere deadline gaan. Voor mij werkte dat heel demotiverend, en deadline na deadline verstreek. Daarmee werd ook steeds een eventueel vertrek uitgesteld met 3 maanden.

Op een gegeven moment had ik er geen zin meer in. Ik zag geen beweging in de zaak en ik besefte dat als ik nu een project zou vinden waar ik een jaar heen kon gaan, ik over anderhalf jaar precies op hetzelfde punt zou staan als nu. Werkloos en inwonend bij mijn ouders. Geen spetterend vooruitzicht dus! Zo wil ik het niet!

Tot afgelopen week mijn zus kwam met een andere organisatie: Travel Active. Zij is jaren geleden via deze organisatie naar Amerika gegaan om op een summercamp te werken. Ze heeft een onvergetelijke tijd gehad en dat wil ik ook! Maar de organisatie doet meer dan summercamps en mijn oog is gevallen op ‘toeristisch werk in Canada’. Voor minimaal 4 maanden ga je werken in een 3, 4, of 5 sterrenhotel in Whistler of de Rockies. Nabij Vancouver in het wintersportgebied dus. En aangezien deze winter de Olympische Spelen in Vancouver plaatsvinden, lijkt me dat wel wat! Hoewel ik nooit op een ski of snowboard in de sneeuw gestaan heb. Ik noem mezelf juist alles behalve sportief. En toch lijkt het me geweldig! Ik heb mezelf dan gisteren ook ingeschreven voor dit project. Nu krijg ik een uitgebreid aanmeldingspakket thuisgestuurd per post.

Ik vind het zo spannend en eng! Want bij deze organisatie hoef je niet alles zelf te doen: een ja is een ja en dat betekend dat het zo goed als zeker is dat ik in november naar Canada vertrek! Natuurlijk moet er nog van alles geregeld worden en is niks nog definitief maar toch! Whaaa!!!

Binnenkort meer,

Berniek